Gołe oko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gołe oko, oko nieuzbrojone – określenie używane w astronomii dla zaznaczenia, iż jakaś obserwacja jest przeprowadzana bez dodatkowego sprzętu (np. bez teleskopu, lunety itp.). Astronomowie mówią, że np. dana gwiazda jest widoczna „gołym okiem” – można ją dostrzec bez użycia dodatkowych instrumentów, bądź też jest poza możliwością obserwacji „gołym okiem” – nie można jej zobaczyć bez pomocy odpowiedniego sprzętu.

W astronomii obserwacyjnej przyjmuje się wartość 6 magnitudo dla obiektów, które mogą być jeszcze przy sprzyjających okolicznościach obserwowane „gołym okiem”.[1] Przy idealnych warunkach można dostrzec obiekty nawet do 8 magnitudo.[2] By dostrzec słabsze obiekty należy użyć instrumentów obserwacyjnych.

Przypisy