Czekolada pitna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gorąca czekolada)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Filiżanka gorącej czekolady

Czekolada pitna[1][2][3], czekolada do picia[4] – napój powstały z mieszanki mleka, czekolady i cukru, zazwyczaj wypijany na gorąco. Do Europy została przywieziona z Nowego Świata.

W XIX- i XX-wiecznych europejskich lokalach gastronomicznych podawano czekoladę pitną przyrządzaną na gorąco i na zimno, z dodatkiem spienionego mleka[5] lub bitej śmietany[3], na ostro i w stylu meksykańskim oraz w połączeniu kawą[5]. Serwowano również napój będący mieszanką białej i ciemnej czekolady[6].

Często dodatkiem do czekolady jest piana z mleka, które się spienia gorącą parą pod ciśnieniem. Najczęściej w ekspresach ciśnieniowych.

Przypisy

  1. Dyskusja. „Kwartalnik Historii Kultury Materialnej”. 19 (1), s. 116, 1971. 
  2. Przemysł cukrowniczy. „Przemysł spożywczy. Miesięcznik naukowotechniczny”. 25, s. 469, 1971. 
  3. 3,0 3,1 Waldemar Karolczak: Coś dla podniebienia, czyli specjalności kulinarne w lokalach poznańskich na przełomie XIX i XX wieku. W: Lech Trzeciakowski (red.): Do stołu podano. 80 lat Kroniki Miasta Poznania. T. 4. Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003, s. 155, 157.
  4. Grupa 1242. Wyroby cukiernicze i ciastkarskie [w:] Dziennik Ustaw nr 83, poz. 536. W: Dziennik Ustaw. Warszawa: Urząd Rady Ministrów, 1997, s. 2583.
  5. 5,0 5,1 Maciej Kucharski: Pizza, kebab i golonka! Poznańska gastronomia po 1989 roku. W: Lech Trzeciakowski (red.): Do stołu podano. 80 lat Kroniki Miasta Poznania. T. 4. Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003, s. 230.
  6. Poznańskie menu. Co serwowano w restauracjach, barach i jadłodajniach 25 listopada 2003 r.. W: Lech Trzeciakowski (red.): Do stołu podano. 80 lat Kroniki Miasta Poznania. T. 4. Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2003, s. 254.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]