Grunty orne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grunty orne.

Grunty orne – część użytków rolnych, poddawanych stałej uprawie mechanicznej głównie z użyciem pługa jak i innych narzędzi mechanicznych, przeznaczone pod uprawy polowe. Za grunty orne uważa się też uprawy o czasie użytkowania do 4 lat, uprawy w uprawie bezpłużnej oraz uprawiane odłogi.

Według danych GUS grunty orne zajmowały w 2011 roku 44,5%[1] powierzchni Polski.

Udział gruntów ornych w ogólnej powierzchni kraju (%)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rocznik Statystyczny Rolnictwa 2011, www.stat.gov.pl