HMS Habbakuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Habbakuk
Data oddania do eksploatacji projekt
Typ lotniskowiec
Bandera  Royal Navy
Liczba członków załogi 4000
Długość całkowita (L) 610 m
Szerokość (B) 91,5 m
Wysokość (H) 61 m
Liczba śrub napędowych 26
Blok pykretu wielokrotnie ostrzelany z broni ręcznej

HMS Habbakukbrytyjski projekt z okresu II wojny światowej zmierzający do wybudowania gigantycznego lotniskowca z tworzywa o nazwie pykret, będącego mieszaniną lodu (86%) i miazgi drzewnej lub trocin (14%) o wytrzymałości zbliżonej do żelbetu. Przewidywana wyporność miała wynieść 2 mln ton.

Projekt opracował w roku 1943 Geoffrey Pyke – grubość masy pykretowej wypełniającej burty miała osiągnąć wartości rzędu 12 metrów. System ciągłego chłodzenia miały zapewnić zestawy sprężarek chłodniczych i rurociągów oziębiających, zewnętrzne i wewnętrzne części burt miały być dodatkowo izolowane gumą i tworzywem sztucznym. Obawy co do niezawodności systemu chłodzenia i sprzeciw brytyjskiego premiera Winstona Churchilla spowodowały zawieszenie prac nad projektem.

Napęd lotniskowcowi miały zapewnić dwa zespoły śrub (po 13 na każdej burcie) napędzane przez oddzielne silniki elektryczne. Pokłady hangarowe miały pomieścić 300 samolotów pokładowych (m.in. Beauforty, Wellingtony i Mosquito). Uzbrojenie artyleryjskie okrętu miało się składać z 80 (podwójnie sprzężonych) armat uniwersalnych kalibru 5,2 cala i kilkuset zespołów armatek szybkostrzelnych kalibru 40 mm.

W Kanadzie wybudowano miniaturowy pokład startowy z pykretu i przeprowadzono liczne próby wytrzymałościowe. W fazie największego zaawansowania projektu pracowały nad nim równocześnie trzy niezależne zespoły w Kanadzie, Wielkiej Brytanii i w Stanach Zjednoczonych. Jednym z efektów prób było stwierdzenie bezpieczeństwa i dzielności morskiej projektu nawet przy 15-metrowych falach.

Jako miejsca ostatecznego montażu przewidziano kanadyjskie Corner Brook na Nowej Fundlandii i zatokę "Seven Islands Bay" w prowincji Quebec. Bazą macierzystą gotowego lotniskowca miał się stać kanadyjski Halifax, przewidywano również rozbudowę jednej z baz morskich w Szkocji specjalnie na ewentualne przyjęcie pływającego giganta.

Projektem interesowali się również Amerykanie, którzy (przed opanowaniem wysp Saipan, Tinian i Guam w archipelagu Marianów) poszukiwali super-lotniskowca, z którego mogłyby startować bombowce dalekiego zasięgu Boeing B-29 Superfortress przeznaczone do nalotów na Japonię.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • L. D. Cross: Code Name Habbakuk: A Secret Ship Made of Ice. British Columbia, Canada: Heritage House Publishing Co Ltd, 2012. ISBN 978-1-927051-47-4.
  • Jan Piwowoński: Niezwykłe okręty. Warszawa: Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia", 1986. ISBN 83-10-08674-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]