Hans von Ohain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hans Joachim von Ohain
Hans von Ohain w latach 70.
Hans von Ohain w latach 70.
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1911
Dessau
Data i miejsce śmierci 13 marca 1998
Melbourne

Hans Joachim von Ohain (ur. 14 grudnia 1911 w Dessau, zm. 13 marca 1998 w Melbourne (Floryda)) – niemiecki naukowiec; twórca pierwszego silnika odrzutowego o praktycznym zastosowaniu.

W 1933 sformułował teorię napędu odrzutowego. W 1935 uzyskał tytuł doktora w dziedzinie fizyki i aerodynamiki na Uniwersytecie w Getyndze i został młodszym asystentem Roberta Pohla. W 1936 opatentował koncepcję silnika turboodrzutowego i rozpoczął pracę w wytwórni lotniczej Heinkla. Wspólnie z mechanikiem samochodowym Maxem Hahnem zbudował silnik oznaczony jako He S1, który był zasilany wodorem, a następnie benzyną. He S1 nie został użyty do napędu samolotów. Potwierdził jedynie słuszność założeń Ohaina.

Po II wojnie światowej został przerzucony do USA w ramach Operacji Spinacz (Paperclip).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hans von Ohain (ang.). U.S. Centennial of Flight Commission. [dostęp 15 stycznia 2010].