Henryk Pietrzak

Henryk Pietrzak
7½ zwycięstw
chorąży pilot
Data i miejsce urodzenia	6 marca 1914 Ruda Pabianicka, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci	28 stycznia 1990 Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne	- Siły Powietrzne RP – Armée de l'Air - RAF
Jednostki	114 Eskadra Myśliwska, Groupe de Chasse III/9, Dywizjon 306, Dywizjon 315, Dywizjon 309
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa Kampania wrześniowa Kampania francuska 1940 bitwa o Anglię
Odznaczenia

Henryk Pietrzak (6 marca 1914, Ruda Pabianicka – 28 stycznia 1990) – chorąży pilot Wojska Polskiego, as myśliwski II wojny światowej.

Służbę w lotnictwie rozpoczął podczas odbywania zasadniczej służby wojskowej w 4 Pułku Lotniczym w Toruniu, gdzie latał jako pilot w 114 Eskadrze Myśliwskiej. Następnie został instruktorem w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Dęblinie.

We wrześniu 1939 został ewakuowany do Rumunii, skąd przedostał się do Francji, gdzie został powołany do odtwarzanego lotnictwa polskiego. W czerwcu 1940 walczył w składzie Groupe de Chasse III/9 (Grupa Pościgowa III/9) w rejonie Lyonu. Po klęsce Francji poprzez Afrykę północną ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Po przeszkoleniu latał w dywizjonie 306, w którym 16 sierpnia 1941 uzyskał swoje pierwsze zestrzelenie (Bf-109) a kolejny samolot uszkodził. 1 czerwca został promowany na stopień oficerski.

Od 15 listopada do 9 grudnia 1942 był pilotem doświadczalnym w Aircraft and Armament Experimental Establishment (Ośrodek Doświadczalny Samolotów i Uzbrojenia).

Do latania bojowego powrócił w dywizjonie 306, w którym 31 grudnia 1942 zaliczono zestrzelenie FW-190 uznane za 500 zwycięstwo polskich pilotów w trakcie wojny.

Od 5 maja do 23 listopada był instruktorem pilotażu najpierw w 58 OTU, potem w 61 OTU. Powróciwszy ponownie do dywizjonu 306 7 czerwca 1944 uzyskał zestrzelenie dwóch samolotów FW-190 oraz jednego Bf-109 prawdopodobnie zestrzelonego. 25 czerwca 1944 został przeniesiony do dywizjonu 315, gdzie objął dowództwo eskadry A. swój drugi wielki dzień Pietrzak miał 18 sierpnia 1944r, kiedy to w okolicach Beauvais zestrzelił na pewno 3 samoloty FW-190 w tym jeden zespołowo.

31 października został przeniesiony do sztabu Dowództwa Sił Powietrznych. 22 maja 1945 otrzymał przydział do dowództwa 2 Skrzydła Myśliwskiego, zaś 16 lipca otrzymał stanowisko dowódcy dywizjonu 309.

Po rozwiązaniu dywizjonu 309 i demobilizacji pozostał w Wielkiej Brytanii. Zmarł 28 stycznia 1990 r.

Zestrzelenia

Na liście Bajana sklasyfikowany został na 21 pozycji z 7,5 zestrzeleniami pewnymi, 1 prawdopodobnym i 1 uszkodzeniem:

• Bf-109 (pewny 16 sierpnia 1941)
• FW-190 (pewny 9 października 1942)
• FW-190 (pewny 31 grudnia 1942) (był to 500 samolot niepryjacielski zestrzelony przez Polskie Siły Powietrzne na Zachodzie)
• 2 x FW-190 (pewny 7 czerwca 1944)
• 2 i ½ FW-190 (pewne 18 sierpnia 1944)
• Bf-109 (prawdopodobny 7 czerwca 1944)
• Bf-109 (uszkodzony 16 sierpnia 1941)

Ponadto zestrzelił pięć pocisków V-1.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr 09678) – 10 lutego 1943
• Krzyż Walecznych – czterokrotnie
• Medal Lotniczy
• brytyjski Distinguished Flying Cross – 9 lutego 1945