Henryk Pietrzak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Pietrzak
7 ½ zwycięstw
chorąży pilot chorąży pilot
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1914
Ruda Pabianicka
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1990
Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (until 1993).svg - Siły Powietrzne RP
Roundel of the French Air Force before 1945.svgArmée de l'Air
RAF roundel.svg - RAF
Jednostki 114 Eskadra Myśliwska,
Groupe de Chasse III/9,
Dywizjon 306,
Dywizjon 315,
Dywizjon 309
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Kampania wrześniowa
Kampania francuska 1940
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Medal Lotniczy brytyjski Distinguished Flying Cross

Henryk Pietrzak (ur. 6 marca 1914 w Rudzie Pabianickiej, zm. 28 stycznia 1990 w Wielkiej Brytanii) – chorąży pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.

Służbę w lotnictwie rozpoczął podczas odbywania zasadniczej służby wojskowej w 4 Pułku Lotniczym w Toruniu, gdzie latał jako pilot w 114 Eskadrze Myśliwskiej. Następnie został instruktorem w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Dęblinie.

We wrześniu 1939 został ewakuowany do Rumunii, skąd przedostał się do Francji, gdzie został powołany do odtwarzanego lotnictwa polskiego. W czerwcu 1940 walczył w składzie Groupe de Chasse III/9 (Grupa Pościgowa III/9) w rejonie Lyonu. Po klęsce Francji poprzez Afrykę północną ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Po przeszkoleniu latał w dywizjonie 306, w którym 16 sierpnia 1941 uzyskał swoje pierwsze zestrzelenie (Bf-109) a kolejny samolot uszkodził. 1 czerwca został promowany na stopień oficerski.

Od 15 listopada do 9 grudnia 1942 był pilotem doświadczalnym w Aircraft and Armament Experimental Establishment (Ośrodek Doświadczalny Samolotów i Uzbrojenia).

Do latania bojowego powrócił w dywizjonie 306, w którym 31 grudnia 1942 zaliczono zestrzelenie FW-190 uznane za 500 zwycięstwo polskich pilotów w trakcie wojny.

Od 5 maja do 23 listopada był instruktorem pilotażu najpierw w 58 OTU, potem w 61 OTU. Powróciwszy ponownie do dywizjonu 306 7 czerwca 1944 uzyskał zestrzelenie dwóch samolotów FW-190 oraz jednego Bf-109 prawdopodobnie zestrzelonego. 25 czerwca 1944 został przeniesiony do dywizjonu 315, gdzie objął dowództwo eskadry A. swój drugi wielki dzień Pietrzak miał 18 sierpnia 1944r, kiedy to w okolicach Beauvais zestrzelił na pewno 3 samoloty FW-190 w tym jeden zespołowo.

31 października został przeniesiony do sztabu Dowództwa Sił Powietrznych. 22 maja 1945 otrzymał przydział do dowództwa 2 Skrzydła Myśliwskiego, zaś 16 lipca otrzymał stanowisko dowódcy dywizjonu 309.

Po rozwiązaniu dywizjonu 309 i demobilizacji pozostał w Wielkiej Brytanii. Zmarł 28 stycznia 1990 r.

Zestrzelenia[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana sklasyfikowany został na 21 pozycji z 7 ½ zestrzeleniami pewnymi, 1 prawdopodobnym i 1 uszkodzeniem

zestrzelenia pewne

  • Bf-109 - 16 sierpnia 1941
  • FW-190 - 9 października 1942
  • FW-190 - 31 grudnia 1942 (był to 500 samolot nieprzyjacielski zestrzelony przez Polskie Siły Powietrzne na Zachodzie)
  • 2 x FW-190 - 7 czerwca 1944
  • 2 i ½ FW-190 - 18 sierpnia 1944

zestrzelenia prawdopodobne

  • Bf-109 - 7 czerwca 1944

uszkodzenia

  • Bf-109 - 16 sierpnia 1941

Ponadto zestrzelił pięć pocisków V-1.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]