Herluin de Conteville

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Herluin de Conteville, znany także jako Herlevin lub Herlwin of Conteville[1] – szlachcic normandzki, ojczym Wilhelma Zdobywcy, a także ojciec Odona z Bayeux i Roberta de Mortain, którzy doszli do wysokich godności na dworze Wilhelma[2].

Conteville i Fatouville-Grestain[edytuj | edytuj kod]

Nie istnieją bezpośrednie dowody na to, że Herluin był ojczymem Wilhelma[3], późniejsze kroniki wymieniają go jednak jako jednego z rodziców przyrodnich braci Wilhelma. Herluin był średniozamożnym szlachcicem czerpiącym dochody z niewielkich posiadłości leżących na południe od Sekwany. Był wicehrabią Conteville, prawdopodobnie z łaski swego pasierba, a także tytularnym władyką Fatouville-Grestain w dzisiejszym departamencie Eure. W końcu lat czterdziestych XI wieku ufundował tu opactwo Grestain (przypuszczalnie z pomocą syna Roberta)[4].

Małżeństwo z Herlevą[edytuj | edytuj kod]

Wzmianki w zachowanych źródłach wskazują, że na początku XI wieku Conteville, wraz z okolicznymi przynależnościami, najprawdopodobniej było wasalną domeną Herluina. Herluin prawdopodobnie pojął za żonę Herlevę; ta była metresą Roberta I, księcia Normandii, z którym miała nieślubnego syna Wilhelma, pogardliwie zwanego Bękartem, późniejszego Wilhelma Zdobywcę. Herluin i Herleva mieli też dwóch własnych synów i jedną córkę; Eudesa, który miał zostać w przyszłości biskupem Bayeux, Roberta, który został hrabią Mortain i Muriel, która wyszła za Guillaume'a, pana na Ferté-Macé[5].

Drugie małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Herlevy Herluin poślubił Fredesendis, która jest wymieniana wśród dobrodziejów[6] opactwa Grestain (jako żona Herluina) w statucie założycielskim klasztoru z roku 1189. Budowę rozpoczął Herluin około roku 1050[6], wierząc, że pomoże mu to wyleczyć się z trądu lub innej podobnej choroby.

Herluin i Fredesendis mieli dwóch synów: Raoula de Conteville (zm. po 1089), który później miał posiadłości w hrabstwach Somerset i Devon w Anglii oraz Jeana de Conteville. O tych synach z drugiego małżeństwa niewiele wiadomo.

Przypisy

  1. Freeman, s.277
  2. Freeman, s.15
  3. Hollister, s.235
  4. Freeman, ss.112,382
  5. Freeman, ss.276-277
  6. 6,0 6,1 Douglas, s.382

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Bates: Notes sur l'aristocratie normande: Hugues, évêque de Bayeux (1011 env. – 1049) et Herluin de Conteville et sa famille, Annales de Normandie 1973
  • Edward A. Freeman: William the Conqueror, New York 1902, The Perkins Book Company
  • C. Warren Hollister: The Greater Domesday Tenants-in-Chief, Boydell & Brewer 1987, ISBN 0-85115-477-8