Hermann Sahli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hermann Sahli (ur. 23 maja 1856 w Bernie, zm. 28 kwietnia 1933 w Bernie) – szwajcarski lekarz, internista. Wynalazca hemoglobinometru (hemoglobinometr Sahliego).

W 1878 roku otrzymał tytuł doktora medycyny na Uniwersytecie w Bernie[1]. Następnie był asystentem Ludwiga Lichtheima w Bernie i Juliusa Friedricha Cohnheima oraz Carla Weigerta w Lipsku. Po powrocie do Berna znowu był asystentem Lichtheima w poliklinice, a od 1888 roku był profesorem medycyny wewnętrznej.

Na jego cześć nazwano planetoidę (2088) Sahlia, odkrytą w 1976 roku.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Ueber das Vorkommen und die diagnostische Bedeutung einer Zone ectasirter feinster Hautgefässe in der Nähe der untern Lungengrenze. Corrbl Schweiz Aerzte 15 (1885) 135
  • Ueber eine neue Untersuchungsmethode der Verdauungsorgane und einige Resultate derselben. Corrbl Schweiz Aerzte 21 (1891) 65–74
  • Lehrbuch der klinischen Untersuchungsmethoden1. Aufl. Wien 1894, 7. Aufl. 1928
  • Über ein einfaches und exactes Verfahren der klinischen Hämometrie. Verhandl. d. deutschen Kongr. f. Innere Medizin 20 (1902) 230–234
  • Ueber kompendiöse, leicht transportable Taschenquecksilbermanometer zu klinischen Zwecken, speziell zur Sphygmomanometrie. Nebst Bemerkungen über eine Verbesserung der Riva-Rocci’schen Manschette. Dtsch Med Wochenschr 30 (1904) 1140
  • Die Sphygmobolometrie, eine neue Untersuchungsmethode der Zirkulation. Dtsch Med Wochenschr (1907) 16
  • Die dynamische Pulsuntersuchung mittelst der pneumatischen Sphygmobolometrie. Bern 1914
  • Herzkrankheiten. In: T. Brugsch (Hrsg.): Spezielle Pathologie und Therapie innerer Krankheiten. IV/2, Berlin 1925, S. 1475

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]