Hino Motors
| Hino Motors | |
| Forma prawna | Spółka akcyjna |
| Data założenia | 1942 |
| Lokalizacja | Tokio, |
| Siedziba | 3-1-1, Hinodai, Hino-shi 191-8660 Tokio |
| Branża | Motoryzacja |
| Produkty | autobusy, samochody ciężarowe |
| Zatrudnienie | 9980 (2007) |
| Strona internetowa | |
Hino Motors - to japoński producent autobusów i samochodów ciężarowych, mający swoją siedzibę w stolicy Japonii, Tokio.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Początki firmy Hino Motors są trudne do określenia. Pierwsza informacja o początkach firmy Hino pochodzi z 1908 roku, kiedy to Kentaro Wakita zakłożył w Tokio warsztat mający produkować samochodowe karoserie. Druga informacja wiąże się z założoną w 1920 "Tokyo Gas Industry Company", później przekształconą w "Tokyo Gas and Electric Industry Company". Jednak obie firmy przechodziły wielokrotne przeobrażenia, zmieniały nazwy i program produkcyjny. W latach 40. Kentaro Wakita produkował samoloty, po czym w 1945 powrócił do produkcji nadwozi samochodowych jako "Kinsan Industries".[1] W latach wojny stworzona została także pierwsza ciężarówka - TG-E. Z kolei "Electric Industry Company" pod nazwą "Diesel Motor Industry Company" od 1941 produkowało silniki, a rok później przekształciło się w Hino Heavy Industry Company. Firma ta produkowała ciężarówki, ciągniki, autobusy i silniki wysokoprężne. Firma Kentara Wakity porozumiała się z Hino Heavy Industry Company i w latach 50 powstał pierwszy wspólny produkt - 13,5 tonowa wywrotka. W 1953 na licencji Renaulta rozpoczął się montaż modelu 4CV. W 1964 na rynku pojawiła się 3,5 tonowa ciężarówka o nowej konstrukcji - Hino Ranger.[1] Nawiązana została także współpraca z koncernem Toyota. Powstała wspólna sieć sprzedaży, firma Hino udostępniła także taśmę montażową dla modelu Hilux. W 1969 roku do produkcji wszedł Hino Ranger KL, ciężarówka o ładowności 4,5 tony. W 1974 w fabryce Hino powstała pierwsza japońska ciężarówka z napędem 8x4. W tym samym czasie firma Hino weszła na rynek europejski. W połowie lat 70. Hino uruchomiła dwie montownie w Malezji i Arabii Saudyjskiej. W latach 80 uruchomiony został program produkcji ciężkich ciężarówek Super Dolphin. W tym samym czasie rozwijał się montaż autobusów. 8 maja 1982 Hino święcił zejście z taśmy milionowego pojazdu. Nowa rodzina ciężarówek otrzymała nazwę "Econo line". Filie Hino powstały także w Stanach Zjednoczonych, w Kanadzie i na Tajwanie.[1] W 1989 na rynek trafiła ciężarówka średniej ładowności - Cruising Ranger oraz ciężki samochodód ciężarowy - Profia. W 1991 Hino jako pierwszy japoński producent ciężarówek zdecydował się na udział w rajdzie Paryż-Dakar. Sześć lat później ciężarówki Hino zajmowały trzy pierwsze miejsca w swojej klasie. Dalszy rozwój obejmował uruchomienie montowni w Australii oraz w Chinach.[1]
Dziś Hino wytwarza 17 modeli o różnej ładowności. Ciężarówki średniej klasy FB2W, FC2W i GH3W wyposażane są w silniki Diesla z bezpośrednim wtryskiem o mocy 88 - 177 KM. Klasa ciężka to modele ZY i FY27 z napędem 8x4 oraz wielki Hino F66 o ładowności 18 ton. Auta te wyposażone są w silniki V-8 TD o mocy 265 KM. Produkowane są także ciągniki SG3M 4x2 i SS635 6x4 przeznaczone do pojazdów o masie całkowitej do 50 ton. Modele te wytwarzane są także w wersjach specjalnych jako wywrotki, cysterny i betoniarki. Hino Motors produkuje także autobusy.[1]
Modele [edytuj]
ciężarówki
autobusy
- Hino AK
- Hino RE/RC
- Hino FB
- Hino BG/BX/CG/CM
- Hino Poncho
- Hino Liesse/Liesse II
- Hino Blue Ribbon/Blue Ribbon II
- Hino Rainbow/Rainbow II
- Hino Melpha
- Hino S'elega/S'elega II
- Hino Grand View
- Hino RC/RG/RM/RN/RK/RU
Galeria [edytuj]
-
Hino 4CV, produkowany na licnecji Renault