Hipernapęd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hipernapęd – rodzaj fikcyjnego napędu jednostek kosmicznych pozwalający na „skok” w nadprzestrzeń. Często wykorzystywany w dziełach z gatunku science-fiction, ponieważ pozwala na podróż z prędkościami większymi niż prędkość światła.

Gwiezdne wojny[edytuj | edytuj kod]

Hipernapęd to kluczowa technologia w świecie Gwiezdnych wojen, ponieważ jest ona niezbędna do transportu istot i towarów oraz do prowadzenia wojny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Technika ta została odkryta na długo przed bitwą o Yavin, a pierwszymi znanymi użytkownikami hipernapędu byli Rakatanie, choć do podróży wykorzystywali oni ciemną stronę Mocy. Dopiero ok. 25 000 BBY nowożytny hipernapęd, do korzystania z którego nie była potrzeba Moc, wynaleźli ludzie z Korelii. Odkąd dominującą siłą w galaktyce stała się Stara Republika, hipernapęd został upowszechniony niemal na wszystkich planetach.

Skok w nadprzestrzeń[edytuj | edytuj kod]

Zasada działania hipernapędu opiera się na założeniu zakrzywienia czasoprzestrzeni tak, aby pojazd mógł wejść w nadprzestrzeń. Kiedy wszystkie koordynaty zostają wprowadzone do komputera nawigacyjnego, oblicza on trajektorię omijającą cienie masy w nadprzestrzeni. Następnie specjalne pole zbiera promieniowanie gamma, które wprowadzone zostaje do motywatora hipernapędu. Energia powstała w wyniku tego procesu gromadzona jest w generatorze fuzyjnym, zawierającym specjalny, bardzo cienki, kilkukilometrowy drut nadprzewodnikowy. Gdy dawka energii osiągnie odpowiedni poziom, dopalacze hipernapędu dostarczają energię do komory jonizacyjnej, rozpoczynając zapłon uwalniający promieniowanie. Tworzy ono „zmarszczki” w czasoprzestrzeni, przez które statek może przedostać się z normalnej przestrzeni do nadprzestrzeni. Skokowi, mimo że jest bardzo krótki, towarzyszą spektakularne zjawiska, jak choćby charakterystyczne linie gwiazd. W nadprzestrzeni statek utrzymywany jest przez specjalny generator pola kwantowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]