Indeks czytelności Flescha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Indeks czytelności Flescha ma na celu określenie stopnia trudności w rozumieniu danego tekstu w języku angielskim. Jego wartość jest wyliczana na podstawie liczby słów, sylab oraz zdań w tekście. Im indeks jest niższy, tym tekst trudniejszy do zrozumienia. Maksymalna wartość tego indeksu to około 120 (dla tekstów najłatwiejszych, na przykład takich, w których każde zdanie zawiera tylko dwa jednosylabowe słowa).

Wzór i wyniki[edytuj | edytuj kod]

Wzór na wartość Flesch Reading Ease Score (FRES) sformułowany został następująco:


206,835 - 1,015 \left ( \frac{\mbox{liczba słów}}{\mbox{liczba zdań}} \right ) - 84,6 \left ( \frac{\mbox{liczba sylab}}{\mbox{liczba słów}} \right )

Wynik testu można interpretować zgodnie z poniższą tabelą:

Wartość FRES Interpretacja
90–100 łatwy do zrozumienia tekst dla jedenastoletniego ucznia
60–70 łatwy do zrozumienia tekst dla uczniów w wieku 13-15 lat
0–30 tekst akademicki

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Magazyn Reader’s Digest ma indeks czytelności około 65, magazyn Time około 52, zaś czasopismo prawnicze Harvard Law Review około 30.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]