Invalidenstraße

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przejście graniczne przy Invalidenstraße (1987)

Na mapach: 52°31′44″N 13°22′34″E/52,529000 13,376000

Invalidenstraße (pol. Ulica Inwalidów) - ulica w berlińskich dzielnicach Mitte i Moabit. Ma długość 3 km i w założeniu miała łączyć trzy dworce kolejowe Berlina: Stettiner Bahnhof (obecnie Nordbanhof), Hamburger Bahnhof oraz Lehrter Bahnhof (obecnie Hauptbanhof).

Ulica została wytyczona w XIII wieku i nosiła nazwę Spandauer Heerweg. W XVIII wieku zmieniono jej nazwę na Invalidenstraße na polecenie Fryderyka II Wielkiego. Nowa nazwa nawiązywała do zbudowanego w latach 1745-1748 domu dla inwalidów wojennych wojen śląskich, który otwarto przy Spandauer Heerweg [1].

Invalidenstraße (2011)
Commons in image icon.svg

Po II wojnie światowej Invalidenstraße znalazła się po dwóch stronach Muru Berlińskiego. Na moście Sandkrugbrücke przy Invalidenstraße przebiegała granica wewnątrzniemiecka i umiejscowiono na nim przejście graniczne.

Przypisy

  1. Invalidenstraße (niem.). www.kauperts.de. [dostęp 2013-05-23].