István Örkény

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

István Örkény (ur. 5 maja 1912, zm. 24 czerwca 1979) - węgierski prozaik i dramaturg.

W czasie II wojny światowej służył w szeregach armii węgierskiej na froncie wschodnim. Trafił do radzieckiej niewoli, w której przebywał do 1947 roku. Był autorem utworów utrzymanych w konwencji groteki i absurdu, często poddających analizie mechanizmy działania tyranii. Do głównych dzieł należą powieści (m.in. Wystawa róż, 1967), dramaty (Rodzina Tótów, 1967) oraz miniatury prozatorskie i opowiadania.

Bibliografia [edytuj]

  • Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999