Izba wytrzeźwień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Izba wytrzeźwień – samorządowa instytucja zdrowotna, pracująca w systemie całodobowym, wspomagająca działanie służb porządku publicznego. Izby wytrzeźwień są utrzymywane przez samorządy powiatowe, istnieją tylko w większych miastach. Instytucja izby wytrzeźwień powstała w Polsce w roku 1956.

Pobyt w izbie wytrzeźwień od 16 stycznia do 31 grudnia 2013 był bezpłatny[1].

Zadania[edytuj | edytuj kod]

  • udzielanie osobom w stanie nietrzeźwości świadczeń higienicznych i sanitarnych
  • udzielanie osobom w stanie nietrzeźwości pierwszej pomocy sanitarnej w nagłych przypadkach
  • przyjmowanie osób w stanie nietrzeźwości, które swoim zachowaniem dają powód do zgorszenia w miejscu publicznym lub w zakładzie pracy, znajdują się w okolicznościach zagrażających ich życiu lub zdrowiu albo zagrażają życiu lub zdrowiu innych osób
  • informowanie o szkodliwości nadużywania alkoholu
  • zachęcanie i motywowanie do podjęcia leczenia odwykowego

Prawne podstawy działania izb[edytuj | edytuj kod]

Ustawy te zezwalają na zatrzymanie i przymus bezpośredni, czyli np. przypięcie do łóżka, zapięcie w kaftan bezpieczeństwa.

Przypisy

  1. IAR: Doczekaliśmy się darmowego pobytu w izbie wytrzeźwień. gazetaprawna.pl, 2013-01-17. [dostęp 2013-01-17].
Commons in image icon.svg