Jarosław Kaczmarczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jarosław Kaczmarczyk
Jaroslav Kacmarcyk.jpg
Data i miejsce urodzenia 1885
Binczarowa,  Austro-Węgry
Data śmierci 1944
Ruska Ludowa Republika Łemków premier Rusińskiej Ludowej Republiki Łemków
Okres urzędowania od 5 grudnia 1918 r.
do 12 marca 1920 r.
Poprzednik utworzenie urzędu
Następca upadek państwa

Jarosław Kaczmarczyk (ur. 1885 w Binczarowej – zm. 1944) – doktor praw, w latach 19181920 prezydent Ruskiej Narodowej Republiki Łemków.

Syn Teofila, proboszcza greckokatolickiego w Binczarowej i cieszącego się dużym autorytetem działacza łemkowskiego. Ukończył prawo na Uniwersytecie Lwowskim, przed 1914 r. współpracował z Cyrylem Czerlunczakiewiczem, znanym prawnikiem i działaczem moskalofilskim. W czasie pierwszej wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej.

Od jesieni 1918 aktywnie działał w ruchu łemkowskim, głosząc koncepcję samostanowienia Łemków i próbując zapobiec wcielaniu ich do wojska polskiego. Od powstania Rusińskiej Ludowej Republiki Łemków jej premier.

6 czerwca 1921 został aresztowany przez władze polskie za antypolską agitację. 10 czerwca tego roku, wraz z dwoma innymi działaczami łemkowskimi, ks. Dymitrijem Chylakiem i Mikołajem Gromadnikiem, był sądzony za zdradę stanu (przestępstwo to było zagrożone karą śmierci). Pomimo braku zgodności wśród ławników, zapadł wyrok uniewinniający[1].

Po tych wydarzeniach wycofał się z życia publicznego, praktykował jako adwokat w Muszynie. Według Almanachu Talerhofskiego zmarł w więzieniu - w 1939 r. uciekł przed Niemcami do Lwowa, tam został aresztowany przez NKWD i zmarł w Gułagu pod Moskwą.[2].

Przypisy