Jean-Jules-Antoine Lecomte du Nouy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Biała niewolnica, 1888
Wikimedia Commons

Jean-Jules-Antoine Lecomte du Nouy (ur. 10 czerwca 1842 w Paryżu, zm. 19 lutego 1923 tamże) – francuski malarz i rzeźbiarz orientalista. Uczeń Jeana Gérôme`a (1824-1904) i Charles Gleyre (1808-1874). Wystawiał w paryskim Salonie i w Rzymie, podróżował po Bliskim Wschodzie.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Le Guet-à-pens (1864)
  • Invocation de Neptune (1866)
  • Le Souper de Beaucaire (1869)
  • Démosthène s'exerçant à la parole (1870)
  • Chrétiennes au tombeau de la Vierge (1871)
  • Judith (1875)
  • Adolphe Crémieux (1878)
  • Le Marabout prophète (1884)
  • L'Esclave blanche (1888)
  • Le Samedi au quartier juif (1889)
  • Le Dimanche à Venise (1890)
  • Portrait du Roi et de la Reine de Roumanie (1899)
  • Mademoiselle de Maupin (1902)
  • La Sorcière (1904)
  • Rêve d'Orient (1904)
  • La Péri et le Poète (1905)
  • La Dernière Ronde (1913)
  • Étude pour la Victoire (1919)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]