Jerzy Łoś
Jerzy Łoś (ur. 22 marca 1920 we Lwowie, zm. 1 czerwca 1998 w Warszawie) – polski logik, matematyk i ekonomista.
Studiował we Lwowie w latach 1937 – 1939, początkowo medycynę, następnie filozofię i chemię, Po okupacji podjął przerwane studia filozoficzne w Lublinie zakończone uzyskaniem stopnia magistra filozofii w sensie ścisłym na podstawie pracy Analiza metodologiczna kanonów Milla. Od 1947 we Wrocławiu początkowo jako asystent w Katedrze Fizyki Uniwersytetu Wrocławskiego, następnie w katedrze logiki. Doktorat w 1949 r. na podstawie pracy O matrycach logicznych. W trakcie pobytu we Wrocławiu zainteresowania Łosia zdecydowanie skierowały się ku matematyce, nie bez wpływu tamtejszych uczonych Hugona Steinhausa czy Edwarda Marczewskiego. Od 1947 związany był z Instytutem Matematycznym PAN, gdzie w 1954 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1955 uzyskał stopień doktora nauk matematycznych (odpowiadający habilitacji). W 1952 przeniósł się do Torunia gdzie podjął pracę na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UMK. Na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych zainteresowania Łosia skierowały się ku teorii gier, a później ku matematycznym metodom ekonomii. Od 1966 roku pracownik Instytutu Matematycznego PAN, a od 1974 Centrum Obliczeniowego PAN, przekształconego później w Instytut Podstaw Informatyki PAN. Od 1964 Członek Korespondent, a od 1983 Członek Rzeczywisty PAN. W 1974 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W latach 1979 – 1983 sprawował funkcję przewodniczącego Wydziału Logiki, Metodologii i Filozofii Nauki Międzynarodowej Unii Historii i Filozofii Nauki. [1] W 1995 Uniwersytet w Hagen nadał mu tytuł doktora honoris causa.
Pracował na uczelniach we Wrocławiu, Toruniu i Warszawie. Za granicą na uniwersytetach w Berkeley, Aarhus, Yale i Madison. Jego prace dotyczyły logiki, algebry oraz podstaw matematyki i jej zastosowań, zwłaszcza w ekonomii.
Najbardziej znanym osiągnięciem Łosia w dziedzinie algebry i teorii modeli jest jego praca nad ultraproduktami.
Praca magisterska Łosia Analiza metodologiczna kanonów Milla [1] uznawana jest za prekursorską w dziedzinie logiki temporalnej.[2][3] Arthur Prior, uważany za twórcę logiki temporalnej, w swoim podstawowym dziele wspomina pracę Łosia[4], o której wiedział dzięki recenzji Henryka Hiża.[5]
Jerzy Łoś był kolekcjonerem zabytkowej porcelany, głównie polskiej, oraz współautorem książki „Polska porcelana” [6].
Spis treści |
Ważniejsze prace[edytuj]
- Próba aksjomatyzacji logiki tradycyjnej, Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, Sectio F, Vol. I, No 3, 1946, pp. 211-228.
- Podstawy analizy metodologicznej kanonów Milla, Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, Sectio F, Vol. II, No 5, 1947, pp. 269-301. (praca magisterska)
- Logiki wielowartościowe a formalizacja funkcji intensjonalnych, Kwartalnik Filozoficzny XVII, No 1-2, 1948, pp. 59-78.
- O matrycach logicznych,. Prace Wroclawskiego Towarzystwa Naukowego , Seria B, No 19, 1949, pp. 1-141. (praca doktorska)
- On the categoricity in power of elementary deductive systems and some related problems. Colloquium Mathematicum, Vol. III, 1954, pp. 58-62.
- The algebraic treatment of the methodology of elementary deductive systems. Studia Logica II, 1955, pp. 151-212.
- Quelques remarques, theorèmes et problèmes sur les classes definissables d'algèbres. Mathematical Interpretation of Formal System, Studies in Logic and the Foundations of Mathematics, Amsterdam, 1955, pp. 98-113
- On the extending of models (I). Fundamenta Mathematicae XLII, 1955, pp. 38-54
- Abelian groups that are direct summands of every abelian group which contains them as pure subgroups, Bull. Acad. Polon. Sci. 4 (1956), 73, oraz Fund. Math. 44 (1957), 8490.
- Linear equations and pure subgroups, Bull. Acad. Polon. Sci. 7 (1959), 13-18.
- Generalized limits in algebraically compact groups, Bull. Acad. Polon. Sci. 7 (1959), 19-21.
- Uwagi o modelach optymalizacji zapasów, Przegląd Statystyczny, 15, 1968, pp. 227-250.
- Praca jako miernik wartości strumienia produkcji w gospodarce zamkniętej, Ekonomista, 4, 1971, pp. 529-543
- Labour, Consumption and Wages. 1972, pp. 67-72 in: Mathematical Methods in Economics, Proceedings of the Symposium on Mathematical Methods of Economics and of the Conference on von Neumann Models 1972, North-Holland and Polish Science Publishers PWN, 1974.
- Extremal Properties in von Neumann Models. In: Mathematical Economics and Game Theory, Essays in Honor of Oscar Morgenstern, R. Henn and O. Moeschlin (eds.), Springer, 1977, pp. 645-667.
Przypisy
- ↑ J. Łoś, Podstawy analizy metodologicznej kanonów Milla Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska Sectio F, Vol. II, No 5, 1947, pp. 269-301
- ↑ N. Rescher, A. Urquhart, Temporal Logic, Vienna 1971 s.12
- ↑ T. Jarmużek, A. Pietruszczak, Completness of Minimal Positional Calculus, Logic and Logical Philosophy, 13, 2004, 147–162
- ↑ A. Prior, Past, present and Future, Oxford 1967, s.212
- ↑ H. Hiz, Review of: J. Los Podstawy analizy metodologicznej kanonów Milla, Journal of Symbolic Logic, 16(I), 1951, 58-59
- ↑ E. Kowecka, J. i M. Łosiowie, L. Winogradow, Porcelana polska, Wrocław Ossolineum, 1975,
Zobacz też[edytuj]
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Biografia w języku angielskim (.pdf) Zawiera pełną bibliografię prac Łosia
- Jerzy Łoś w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
- Jerzy Łoś w genealogii potomków uczestników Sejmu Wielkiego