Johns Island
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Johns Island | |
Zabytkowy budynek starej plantacji |
|
| Kontynent | Ameryka Północna |
| Państwo | Stany Zjednoczone |
| Akwen | Ocean Atlantycki |
| Powierzchnia | 216,83 km² |
| Populacja (2000) • liczba ludności • gęstość |
13 943 64,6 os./km² |
Johns Island – największa z wysp barierowych u wybrzeży Karoliny Południowej w hrabstwie Charleston należących do Sea Islands. Leży na zachód od James Island i na wschód od Wadmalaw Island, a wschodni kraniec w odległości zaledwie 6 km od Charleston. Wyspę w 2007 roku zamieszkiwało 13943 mieszkańców. Na wyspie znajduje się m.in. pomnik przyrody 1400 letni dąb wirginijski nazywany Angel Oak (Dąb Anielski)[1]. W okresie Wojny Secesyjnej wyspa była bazą i punktem wypadowym dla wojsk Unijnych przeciwko Wojskom Południa skoncentrowanym w okolicy Charleston.
Przypisy
- ↑ James Island (ang.). [dostęp 2011-06-05].