Johns Island

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Johns Island
Zabytkowy budynek starej plantacji
Zabytkowy budynek starej plantacji
Kontynent Ameryka Północna
Państwo Stany Zjednoczone
Akwen Ocean Atlantycki
Powierzchnia 216,83 km²
Populacja (2000)
 • liczba ludności
 • gęstość

13 943
64,6 os./km²
Położenie na mapie Oceanu Atlantyckiego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Atlantyckiego
Johns Island
Johns Island
Ziemia 32°42′09″N 80°02′53″W/32,702500 -80,048056Na mapach: 32°42′09″N 80°02′53″W/32,702500 -80,048056

Johns Island – największa z wysp barierowych u wybrzeży Karoliny Południowej w hrabstwie Charleston należących do Sea Islands. Leży na zachód od James Island i na wschód od Wadmalaw Island, a wschodni kraniec w odległości zaledwie 6 km od Charleston. Wyspę w 2007 roku zamieszkiwało 13943 mieszkańców. Na wyspie znajduje się m.in. pomnik przyrody 1400 letni dąb wirginijski nazywany Angel Oak (Dąb Anielski)[1]. W okresie Wojny Secesyjnej wyspa była bazą i punktem wypadowym dla wojsk Unijnych przeciwko Wojskom Południa skoncentrowanym w okolicy Charleston.

Dąb liczący co najmiej 1400 lat na Johns Island

Przypisy

  1. James Island (ang.). [dostęp 2011-06-05].