Park Jurajski III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jurassic Park III)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Jurajski III
Jurassic Park III
Gatunek przygodowy, science fiction
Data premiery 16 lipca 2001
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Język angielski (polski lektor/napisy)
Czas trwania 95 min
Reżyseria Joe Johnston
Scenariusz Peter Buchman, Alexander Payne, Jim Taylor
Główne role Sam Neill, Téa Leoni, William H. Macy, Alessandro Nivola, Michael Yeter, John Diehl, Bruce A. Young, Trevor Morgan
Muzyka Don Davis, John Williams
Zdjęcia Shelly Johnson
Kostiumy Betsy Cox
Montaż Robert Dalva
Produkcja Universal Studios
Wytwórnia Universal Pictures
Amblin Entertainment
Poprzednik Zaginiony świat: Jurassic Park (1997)
Kontynuacja Jurassic World

Park Jurajski III (tytuł oryg. Jurassic Park III) – amerykański film fabularny z 2001 roku, drugi sequel Jurassic Park.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz[edytuj | edytuj kod]

Znany z pierwszej części paleontolog Allan Grant ma kłopoty finansowe, jego dawna ukochana – Ellie Sattler jest szczęśliwa z mężem i dwójką paroletnich synów. Tymczasem jego młodemu protegowanemu – Billy'emu Brennanowi udaje się zdobyć dowody na to, że welociraptory mogły się porozumiewać za pomocą własnej mowy. Nieoczekiwanie bogate małżeństwo proponuje Grantowi duże pieniądze za oprowadzanie po wyspie Sorna, będącej głównym miejscem tworzenia dinozaurów. Mający nóż na gardle Grant zgadza się wyruszyć tam z Billym. W wyprawie udział biorą też trzej agenci: Cooper, Nash i Udesky. Z pokładu samolotu Grant i Billy widzą brachiozaura i ankylozaury. Nieoczekiwanie Nash i Udesky lądują wbrew protestom Granta. Ludzi atakuje spinozaur (będący w tej części ekwiwalentem tyranozaura). Cooper ginie, pozostałym udaje się uciec samolotem. Nash i Udesky tracą jednak nad nim panowanie i maszyna utyka między drzewami lasu. Ponownie pojawia się spinozaur rozgniatając samolot, zjadając Nasha, a wraz z nim telefon komórkowy – jedyną szansę rozbitków na kontakt ze światem. Pozostałym ludziom udaje się uciec – ale z drugiej strony już nadciąga T-Rex. Chwilę później ma miejsce walka na śmierć i życie dwóch potworów– spinozaura i tyranozaura, w której – jako większy i silniejszy– zwycięża spinozaur dając spokój ludziom. Dopiero teraz okazuje się, że Paul i Amanda Kirby'owie wyruszyli na wyspę w poszukiwaniu swojego syna Erica i kochanka Amandy Bena Hildebranda (Kirby'owie są rozwiedzeni), którzy zaginęli na wyspie przed dwoma miesiącami. Wkrótce odnajdują paralotnię– a w niej zwłoki Bena – a także gniazdo welociraptorów. Billy w tajemnicy zabiera dwa jaja. Wyprawa dociera do zrujnowanego laboratorium. Za nimi podąża welociraptor. W laboratorium potwór atakuje ludzi, a potem wzywa swoją grupę. Potwory ścigają ludzi i przypadkowo spotkane parazaurolofy i korytozaury aż do lasu, gdzie zabijają Udesky'ego, a następnie próbują zwłokami zwabić pozostałych. Podstęp nie udaje się na szczęście, ale Grant oddziela się od grupy, po czym zostaje otoczony przez raptory. Z opresji ratuje go Eric Kirby, który prowadzi go do swojej kryjówki. Wkrótce słyszą dźwięk telefonu i idą jego tropem. Spotykają Billy'ego i rodziców Erica, ale także spinozaura, któremu telefon dźwięczy w brzuchu. Na szczęście ludziom udaje się uciec. Wyprawa dociera nad rzekę, która okazuje się być siedliskiem pteranodonów. Potwory porywają Erica. Billy ratuje chłopca, ale sam przepada w odmętach rzeki. Reszta wyprawy ucieka trawlerem, odnajdują telefon, którego spinozaur pozbył się w naturalny sposób. Trawler zostaje ponownie zaatakowany przez tegoż potwora, ale Grantowi daje się dodzwonić z prośbą o pomoc do Sattler. W końcu spinozaur ucieka przepędzony przez Paula Kirby'ego. Po jakimś czasie ludzie docierają na plażę. Tu dają o sobie znać welociraptory, które odbierają od ludzi skradzione jaja, uciekają jednak wprowadzone w błąd na wezwanie pomocy komorą rezonansową Velociraptora, którą na początku filmu prezentował Grantowi Billy. Na ratunek przybywają żołnierze oraz Billy, któremu jakimś cudem udało się przeżyć. Wyprawa ucieka z wyspy śmigłowcami, po drodze jednak widzi, że pteranodony wydostały się z niej.

Bestiariusz[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]