Jurij Szełepnycki
| Jurij Szełepnycki | ||
| Imię i nazwisko | Jurij Hryhorowicz Szełepnycki | |
| Data i miejsce urodzenia |
18 stycznia 1965 Łużany, Ukraińska SRR  |
|
| Pozycja | obrońca/pomocnik | |
| Wzrost | 184 cm | |
| Masa ciała | 76 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| Bukowyna Czerniowce | ||
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1983–1988 1989–1992 1992–1993 1994–1996 1996 1996–1998 1998–2004 |
Bukowyna Czerniowce Czornomorec Odessa Trabzonspor Altay S.K. Bukowyna Czerniowce Denizlispor Bukowyna Czerniowce |
243 (18) 81 (5) 25 (3) 77 (4) 13 (0) 51 (4) 105 (3) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1992 |  Ukraina |
1 (0) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2002–2004 2004–2007 |
Bukowyna Czerniowce (grający trener) Bukowyna Czerniowce |
|
Jurij Hryhorowicz Szełepnycki, ukr. Юрій Григорович Шелепницький, ros. Юрий Григорьевич Шелепницкий, Jurij Grigorjewicz Szelepnicki (ur. 18 stycznia 1965 w Łużanach w obwodzie czerniowieckim, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.
Spis treści |
Kariera piłkarska [edytuj]
Kariera klubowa [edytuj]
Jest wychowankiem Bukowyny Czerniowce, w którym w 1983 rozpoczął karierę piłkarską. W 1989 został piłkarzem Czornomorca Odessa. Przez życzenie podpisać kontrakt z Trabzonsporem w 1992 nie pojechał z reprezentacją Ukrainy do USA, przez co więcej nie otrzymywał zaproszenia do reprezentacji. Po występach w Trabzonsporze w 1994 przeszedł do Altay S.K.. Latem 2006 powrócił do Bukowyny, ale potem ponownie wyjechał do Turcji, gdzie bronił barw Denizlisporu. W 1998 po raz trzeci powrócił do Bukowyny, w której w 2002 zakończył karierę piłkarską[1].
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
29 kwietnia 1992 jako kapitan debiutował w reprezentacji Ukrainy w meczu towarzyskim z Węgrami, przegranym 1:3.
Kariera trenerska [edytuj]
Jeszcze będąc piłkarzem Bukowyny Czerniowce od października 2002 pełnił również funkcje głównego trenera drużyny. Po rundzie jesiennej sezonu 2003/04 zakończył występy. Na stanowisku głównego trenera Bukowyny pracował do lata 2007[2].
Sukcesy i odznaczenia [edytuj]
Sukcesy klubowe [edytuj]
- zdobywca Pucharu Federacji Piłki Nożnej ZSRR: 1990
- brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1992
- zdobywca Pucharu Ukrainy: 1992
- brązowy medalista Mistrzostw Turcji: 1993
Sukcesy indywidualne [edytuj]
- pierwszy kapitan w historii reprezentacji Ukrainy.
Odznaczenia [edytuj]
- tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1989
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Statystyki na stronie Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej (ukr.)
- Statystyki na KLISF (ros.)
- Profil na PlayerHistory (ang.)
- Profil na UkrSoccerHistory (ukr.)
- Profil na stronie Odeski Futbol (ros.)
- Profil na stronie legioner.kulichki.com (ros.)
- Statystyki na National Football Teams (ang.)
- Profil na Transfermarkt (ang.)
|
|||||||||||
