Karol Pollak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karol Pollak
„polski Edison”
Karol Pollak
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1859
Sanok
Data i miejsce śmierci 17 grudnia 1928
Biała
Zawód wynalazca, przemysłowiec
Narodowość polska
Rodzice Karol

Karol Franciszek Pollak (ur. 15 listopada 1859 w Sanoku, zm. 17 grudnia 1928 w Białej[1]) - polski elektrotechnik, przedsiębiorca i wynalazca.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Był synem znanego w Sanoku drukarza, księgarza i wydawcy Karola Pollaka (1818-1880). W latach młodości pracował wykonując instalacje elektryczne, wykazywał przy tym duże uzdolnienia techniczne. W 1883 rozpoczął pracę w laboratoriach brytyjskiej firmy "The Patent Utilisation Co". Już w tym okresie skonstruował i opatentował kilka wynalazków. W 1885 studiował elektronikę na politechnice w Berlinie-Charlottenburgu.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

W Berlinie Pollak prowadził fabrykę sprzętu elektrotechnicznego "G. Wehr Telegraphen-Bau-Anstalt", a następnie powrócił do Wielkiej Brytanii w celu eksploatacji swoich patentów, które przekazał pod zanglicyzowaną formą swojego imienia, jako "Charles Pollak". W 1886 został dyrektorem paryskiego przedsiębiorstwa eksploatującego tramwaje elektryczne jego pomysłu. Równocześnie pracował nad budową akumulatorów, co przyniosło mu duże sukcesy i rozgłos. Założył fabryki akumulatorów we Frankfurcie nad Menem i w Liessing w Austrii, również inne firmy produkowały akumulatory na jego licencji.

W 1899 założył własne laboratorium i prowadził dalsze badania. Łącznie uzyskał 98 patentów na swoje wynalazki.

W 1922 powrócił do Polski i w 1923 roku założył fabrykę akumulatorów w Białej, która istnieje do dziś. Firma rozpoczęła działalność pod nazwą Polskie Towarzystwo Akumulatorowe, a współzałożycielem jej był profesor Ignacy Mościcki, późniejszy prezydent Polski[2]. Pollak był pierwszym dyrektorem fabryki.

Pollak był nazywany Polskim Edisonem[2]. W 1925 otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Warszawskiej.

Najważniejsze wynalazki[edytuj | edytuj kod]

Akumulator konstrukcji Karola Pollaka

Jego liczne wynalazki dotyczą różnych dziedzin, są wśród nich napędy elektryczne, opracowanie maszyny drukarskiej do druku w kolorze i rodzaj mikrofonu. Główna działalność dotyczyła jednak chemicznych źródeł energii - ogniw galwanicznych i akumulatorów elektrycznych. Posiadał on patent na produkcję akumulatorów ołowiowo-kwasowych.

Prostownik mostkowy z patentu Karola Pollaka

Skonstruował także prostowniki komutatorowe i elektrolityczne. Jako pierwszy zaproponował w 1895 zastosowanie prostowniczego układu mostkowego[3].

W 1896 Karol Pollak wynalazł również kondensator elektrolityczny[4].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Sanoka w dzielnicy Dąbrówka znajduje się ulica nazwana jego imieniem i nazwiskiem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia PWN, Tom 2, Warszawa 1991.
  • Jerzy Kubiatowski (J. K.), Pollak Karol, w: Słownik polskich pionierów techniki (pod redakcją Bolesława Orłowskiego), Katowice 1984, s. 166–167

Przypisy

  1. Karol Pollak w Encyklopedii PWN (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2014-02-26].
  2. 2,0 2,1 Historia EnerSys Sp. z o.o. (pol.). EnerSys Sp. z o.o.. [dostęp 2014-02-26].
  3. Patent brytyjski 24398
  4. Patent niemiecki D.R.P. 92564