Katarzyna Dołgorukaja
Katarzyna Dołgoruka (ur. 14 listopada 1847, zm. 15 lutego 1922), księżna Dołgoruka, żona Aleksandra II Romanowa, cara Rosji.
Katarzyna była córką księcia Michaiła Dołgorukiego i Wiery Wiszniewskiej. Była wieloletnią kochanką cara Aleksandra II (starszego od niej o 29 lat), a później jego morganatyczną żoną, z tytułem księżnej Juriewskiej.
Aleksander i Katarzyna mieli już przed zawarciem małżeństwa trójkę dzieci. Ślub wzięli 6 lipca 1880, niecały miesiąc po śmierci carycy Marii Aleksandrownej, która zmarła 8 czerwca. Katarzyna została wdową w wyniku zamachu na Aleksandra II 13 marca 1881 dokonanego przez organizację rewolucjonistyczną Narodna Wola. Katarzyna udała się wraz z dziećmi do Francji.
Katarzyna długo opierała się carowi, nie chciała być zwykłą kochanką władcy, pochodziła ze starego i szanowanego rodu. W końcu jednak uległa, gdy car obiecał jej status niemal równy z carycą (m. in. zamieszkanie w pałacu cesarskim). Raczej nie mieszała się do polityki i szczerze kochała cara. Do końca życia wspominała go z miłością i wedle słów osób z jej otoczenia, zachowała wszystkie jego rzeczy, które traktowała niemal jak relikwie[potrzebne źródło].
[edytuj] Dzieci
- Georgij Aleksandrowicz Juriewski (ur. 12 maja 1872, zm. 13 września 1913)
- ∞1900-1908 Aleksandra Oldenburg, hrabina Zarnekau (rozwód)
- Olga Aleksandrowna Juriewska (ur. 7 listopada 1874, zm. 10 sierpnia 1925)
- ∞1895 Jerzy Mikołaj Nassau, hrabia Merenberg
- Borys Aleksandrowicz Juriewski (ur. 23 lutego- 11 kwietnia 1876)
- Katarzyna Aleksandrowna Juriewska (ur. 9 lutego 1878, zm. 22 grudnia 1959)
- ∞1901-1910 książę Aleksander Władimirowicz Barjatiński
- ∞1916-1924 książę Sergiej Platonowicz Oboleński (rozwód)
