Koń fryderyksborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kasztanowaty koń fryderyksborski

Koń fryderyksborski (Frederiksborg) – jedna z ras konia domowego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rasa Frederiksborg pochodzi z Danii. Księga stadna została założona w 1562 r. przez króla Fryderyka II. Koń do parad i wojen. Musiał być zwinny, elastyczny, prezentować wysoką akcje kończyn, szczególnie w kłusie. Są najstarszą duńską rasą koni. Były to konie bardzo popularne w dobie renesansu i baroku i dzięki temu w XVIII stuleciu zaczęto je eksportować, co przyczyniło się do powstania wielu barokowych ras koni, takich jak knabstrup, koń lipicański, a także uszlachetnianiu innych – kłusak orłowski. W 1839 r. stadnina królewska została zamknięta, a hodowla przeniosła się w prywatne ręce. Również kierunek hodowli z ujeżdżeniowo-zaprzęgowo-pokazowego zmienił się na zaprzęgowo-lekko-pociągowy. Takie ukierunkowanie hodowli, jak i niekonsekwentne krzyżowanie z innymi rasami doprowadziło Fryderyksborgi na skraj wyginięcia. Obecnie rasa została odtworzona, jednak ilość pogłowia jest niska.

Fryderyksborgi są najczęściej kasztanowate, z białymi odmianami. Wysokość w kłębie waha się od 155 cm do 163 cm, ale zdarzają się wyższe osobniki.

Użytkowanie[edytuj | edytuj kod]

Użytkowane są jako konie zaprzęgowe, ujeżdżeniowe, jak również w Akademiach Sztuki Jeździeckiej, gdzie wykonują elementy wyższej szkoły.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]