Koń lipicański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ogier lipicański
Koń lipicański prowadzony z Hiszpańskiej Szkoły Jazdy w Wiedniu

Koń lipicański – niezbyt duży, raczej masywny koń o zwięzłej budowie i wysoko osadzonej, silnie umięśnionej szyi. Profil głowy bywa lekko wypukły, co wskazuje na domieszkę krwi ras hiszpańskich u lipicanów. Maść najczęściej siwa, grzywa pofalowana. Lipicany rodzą się skarogniade lub kare, dopiero między 6 a 10 rokiem życia ich maść zmienia się na siwą. Tylko nieliczne z nich pozostają na zawsze kare.

Rasa wzięła nazwę od stadniny, w której została wyhodowana – Lipicy w Słowenii, założonej w 1580. Rasa powstała z rodzimych koni Karster krzyżowanych z końmi hiszpańskimi i neapolitańskimi. Do dziś hodowane są tam silne konie, nie zawsze siwe, do zaprzęgu i jazdy wierzchem.

Innym centrum hodowli tej rasy jest austriacka stadnina koni w Piber, skąd pochodzą młode konie kierowane do najbardziej znanego miejsca użytkowania lipicanów – Hiszpańskiej Szkoły Jazdy w Wiedniu. Szkoli się w niej siwe ogiery zgodnie z kanonami klasycznej szkoły jazdy.

  • Pochodzenie: Austro-Węgry / Słowenia
  • Wysokość w kłębie: 148–160 cm
  • Umaszczenie: siwe, rzadziej kare i gniade
  • Pokrój: zwarta budowa, silnie umięśniony zad, suche i mocne kończyny
  • Charakter: posłuszny, inteligentny, wyniosły
  • Użytkowanie: Hiszpańska Szkoła Jazdy
Commons in image icon.svg