Koń trakeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koń trakeński
Koń trakeński w konkursie ujeżdżania

Koń trakeński - rasa konia pochodzenia staropruskiego.

Przodkiem konia trakeńskiego jest schweiken – silny pruski kuc, wyhodowany przez Prusów ale przywłaszczony jak wszystko na tym terenie przez zakon krzyżacki. Schweikeny/trakeny zawsze były w centrum zainteresowania, dlatego też poddawano je krzyżówkom uszlachetniającym, aby połączyć cechy wytrwałego konia prymitywnego ze wzrostem, wytrzymałością, szybkością oraz dobrym charakterem koni pełnej krwi angielskiej i czystej arabskiej. W 1732 roku została założona przez Fryderyka Wilhelma I Pruskiego Królewska Stadnina Trakenów w Trakenach, skąd wzięła się nazwa tego konia.

Koń ten posiada szlachetną głowę z dużymi oczami, długą, dobrze ukształtowaną szyję, kłąb dość krótki, ale wysoki i dobrze zarysowany. Jego pierś jest szeroka, a łopatki długie i skośne. Średnio długi, silny grzbiet kończy się lekko opadającym i dobrze umięśnionym zadem. Jego nogi są delikatne, ale suche i o mocnej kości. Jego wysokość w kłębie wynosi zazwyczaj 160-175 cm. Umaszczenie ma jednolite, ale raczej nie siwe.

Schweikeny/trakeny są końmi wszechstronnego użytku – potrafią świetnie skakać, sprawdzają się w konkurencjach WKKW oraz w ujeżdżeniu. Konie tej rasy mają spokojny charakter, są przyjazne, chętne do pracy i szybko się uczą.

Następuje odradzanie tej rasy na terenie Polski, gdzie potomkowie Prusów odnawiają tą staropruską rasę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]