Kocioł centralnego ogrzewania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Współczesny kocioł CO
Kocioł CO

Kocioł centralnego ogrzewaniaurządzenie do spalania paliw stałych (węgla, drewna, koksu, itp.), gazowych (gaz ziemny, płynny), olejowych (olej opałowy) w celu podgrzania nośnika ciepła (najczęściej wody) cyrkulującego w obiegu centralnego ogrzewania.

Nowoczesne kotły c.o. posiadają automatyczny podajnik paliwa i wentylator wdmuchujący powietrze do paleniska, oraz sterownik, sterujący działaniem wentylatora i podajnika paliwa.

W odróżnieniu od pieca, który wytworzone ciepło oddaje do otoczenia, kocioł oddaje ciepło substancji przenoszącej je, a podgrzane medium przenoszone jest w inne miejsce, np. do grzejnika, gdzie jest wykorzystywane.

Podział kotłów[edytuj | edytuj kod]

  • w zależności od materiału użytego do ich budowy:
    • żeliwne
    • stalowe
  • w zależności od rodzaju nośnika ciepła:
    • kotły wodne,
      • kotły niskotemperaturowe; temperatura zasilania < 100°C
      • kotły średniotemperaturowe; 100°C ≤ temperatura zasilania < 115°C,
      • kotły wysokotemperaturowe: temperatura zasilania > 115°C,
    • kotły parowe,
      • kotły niskiego ciśnienia: p ≤ 0,07 MPa,
      • kotły wysokiego ciśnienia: p > 0,07 MPa,
  • ze względu na rodzaj spalanego paliwa:
    • kotły na paliwo stałe (np. węgiel, drewno, pellety),
      • górnego spalania,
      • dolnego spalania,
    • kotły na paliwo ciekłe (np. olej),
    • kotły na paliwo gazowe (np. gaz ziemny).
  • ze względu na temperaturę spalin:
    • kotły klasyczne
    • kotły kondensacyjne
  • ze względu na sposób pobierania powietrza:
    • z ciągiem grawitacyjnym
    • z ciągiem wymuszonym sterowanym procesorem

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]