Komórka Schwanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komorka Schwanna z hodowli komorkowej
Porównanie włókna nerwowego rdzennego (z osłonka mielinową) i bezrdzennego (z osłonką Schwanna).
Budowa neuronu, połączenia i synapsa

Komórka Schwanna, także lemocyt, lemmocytkomórka glejowa obwodowego układu nerwowego występująca w zespołach.

Osłonka wewnętrzna (mielinowa)[edytuj | edytuj kod]

We włóknach nerwowych rdzennych (tzw. białych) komórki Schwanna tworzą wzdłuż aksonów osłonkę mielinową ze swojej błony komórkowej przez wielokrotne owinięcie się jednej komórki wokół fragmentu aksonu długości 50 μm–1 mm[1]. Osłonka ta spełnia funkcję ochronną dla aksonu, ale przede wszystkim zwiększa tempo przewodzenia impulsów nerwowych (dzięki przewężeniom Ranviera).

Osłonka zewnętrzna (Schwanna)[edytuj | edytuj kod]

We włóknach bezrdzennych (szarych) osłonka Schwanna (neurolemma, neurylemma) powstaje jedynie przez okrycie aksonu protoplazmą komórki Schwanna ("zatopienie" włókna w cytoplazmie)[1]. Jedna osłonka pokrywa kilka z nich. Cytoplazma komórki Schwanna wiąże aksony razem ale nie pozwala im się dotykać.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Wyd. 11(7). T. 1: Anatomia ogólna : kości, stawy i więzadła, mięśnie. Warszawa: PZWL, 1999, s. 151-152.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Salomon, Berg, Martin, Villee: Biologia, rozdz. 39: "Kontrola nerwowa: komórki nerwowe"

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.