Komórki Browicza-Kupffera
Komórki Browicza-Kupffera (komórki Kupffera) – osiadłe makrofagi występujące między komórkami śródbłonka, w ścianie sinusoid. Jest częścią układu siateczkowo-śródbłonkowego. Komórki Browicza-Kupffera stanowią ok. 15-20% wszystkich komórek wątroby.
Po raz pierwszy zostały zaobserwowane w 1876 roku przez Karla Wilhelma von Kupffera. Kupffer nazwał je Sternzellen (komórki gwiaździste albo gwiazdowate).
Przypuszczał (błędnie), że są integralną częścią śródbłonka naczyń krwionośnych wątroby. Dopiero kilkanaście lat później, w 1898 roku, Tadeusz Browicz prawidłowo zidentyfikował je jako makrofagi.
Budowa [edytuj]
Ma nieregularną powierzchnię, liczne lizosomy i heterofagosomy.
Nie tworzy połączeń z komórkami śródbłonka.
Przytwierdza się do powierzchni zatoki długimi wypustkami, przeważnie o charakterze spłaszczonych lamelipodiów. Przez otwory w śródbłonku może penetrować do przestrzeni okołozatokowej.
Funkcje [edytuj]
- zapobiega krzepnięciu krwi, poprzez fagocytozę włóknika
- bierze udział w mechanizmach odpornościowych organizmu, poprzez fagocytozę bakterii
- fagocytuje komórki nowotworowe, kompleksy przeciwciało-antygen, zużyte erytrocyty lub ich fragmenty (ten proces dokonuje się głównie w śledzionie, ale po jej chirurgicznym usunięciu funkcję tę przejmuje wątroba)
Bibliografia [edytuj]
- "Histologia" prof. dr hab. med. Wojciech Sawicki, rok wyd. 1997, str. 425, ISBN 83-200-2088-3
- "Kompendium histologii" T.Cichocki, J.A.Litwin, J.Mirecka, rok wyd. 1998, str. 269, ISBN 83-233-1105-6
