Kompleksy alkilidenowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kompleksy alkilidenowe, zwane dawniej karbenami lub kompleksami karbenowymizwiązki metaloorganiczne, w których występuje podwójne wiązanie węgiel-metal (C=M). Większość kompleksów alkilidenowych jest nietrwała i reaktywna, chyba że są one stabilizowane ligandami rozbudowanymi przestrzennie.

Pierwsze tego rodzaju układy zostały otrzymane w 1964 r. przez E. O. Fishera:

Carbene synthesis.png

Kompleksy alkilidenowe mają w pewnym sensie podobne właściwości do innych związków organicznych zawierających podwójne wiązania węgiel-inny pierwiastek – takie jak związki karbonylowe (aldehydy i ketony) lub ylidy fosforowe (R3P=CR2). Ulegają np. reakcjom podobnym do reakcji Wittiga, w których powstaje podwójne wiązanie węgiel-węgiel:

Wittig carbene reaction.png

Kompleksy te powstają też jako produkt przejściowy w cyklach katalitycznych np. w reakcji metatezy olefin. Niektóre kompleksy alkilidenowe znalazły też zastosowanie jako katalizatory polimeryzacji cyklicznych olefin.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. M.Bochmann, Organometallics 1, seria: Oxford Chemistry Primer, Oxford University Press, 1992.

Zobacz[edytuj | edytuj kod]