Komunikator (Star Trek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
20090704-1971 StarTrekTOSCommunicatorReplica.jpg

Komunikator to w fikcyjnym uniwersum Star Trek poręczne urządzenie służące jako środek komunikacji krótko-, średnio- i dalekozasięgowej pomiędzy członkami załóg Gwiezdnej Floty a także pomiędzy załogantami a komputerami na pokładach statków Floty. Ten ostatni wariant miał często miejsce, gdy dochodziło do misji wypadowych na planety lub inne statki kosmiczne.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Wygląd i funkcje komunikatora zmieniały się wraz z rozwojem sagi Star Trek i technologii – zarówno tej dostępnej twórcom, jak i tej omawianej w serialach i filmach sagi.

Star Trek: Oryginalna Seria[edytuj | edytuj kod]

Komunikator w Star Trek: Oryginalna Seria (ST:TOS) – pierwszym serialu sagi – dał swym wyglądem jak i samą ideą działania znacznego prztyczka inżynierom branży telekomunikacyjnej. Pierwsze telefony komórkowe firmy Motorola (amerykańskiego pioniera telefonii komórkowej) do złudzenia przypominały komunikator z ST:TOS.

Późniejsze seriale[edytuj | edytuj kod]

W następnych serialach: Star Trek: Następne Pokolenie, Star Trek: Deep Space Nine oraz Star Trek: Voyager, komunikatory przybrały formę noszonej na prawej piersi odznaki-symbolu Gwiezdnej Floty. Oprócz komunikacji interpersonalnej, za pomocą tych komunikatorów (zwanych po angielsku commbadge, czyli komunikatoro-odznaką) można było prowadzić symultaniczne tłumaczenie dzięki wbudowanemu uniwersalnemu tłumaczowi, a także wydawać głosowe polecenia systemowi LCARS w takich sytuacjach, jak misje wypadowe na planety, statki itp.

Daleka przyszłość[edytuj | edytuj kod]

W kilku odcinkach serialu Voyager pojawia się powracający motyw USS Relativity, XXIX-wiecznego federacyjnego statku, którego zadaniem jest wędrowanie w czasie i naprawa przypadkowych lub celowych interwencji w przeszłość lub przyszłość. Na mundurach załogantów znajduje się komunikator.