Konfederacja sandomierska

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Konfederacja sandomierska była odpowiedzią na zawiązaną w (1704) w Warszawie konfederację warszawską (zainicjowaną w porozumieniu z Karolem XII, który zdetronizował Augusta II i pod naciskiem Szwedów przeprowadził wybory nowego władcy, którym został Stanisław Leszczyński).

Konfederacja sandomierska, założona przez panującego ówcześnie Augusta II, grupowała jego zwolenników głównie z Małopolski. Marszałkiem konfederacji sandomierskiej został Stanisław Ernest Denhoff. Faktycznie istniała aż do 1717, kiedy to rozwiązał ją sejm niemy.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

W innych językach