Ksyloza
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ksyloza | |||||||||||
|
|
|||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||
|
|||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||
| Wzór sumaryczny | C5H10O5 | ||||||||||
| Masa molowa | 150,13 g/mol | ||||||||||
| Wygląd | białe ciało stałe | ||||||||||
|
|||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||
| Numer CAS | 58-86-6 – D-ksyloza 609-06-3 – L-ksyloza 41247-05-6 – racemat |
||||||||||
| PubChem | 135191[1] | ||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||
Ksyloza (inaczej cukier drzewny, C5H10O5) – węglowodan, monosacharyd wchodzący w skład hemiceluloz w postaci ksylanów.
W temperaturze pokojowej jest to biała substancja krystaliczna. Łatwo rozpuszcza się w wodzie, etanolu i benzynie. Cukier drzewny stosuje się w przemyśle spożywczym jako środek do konserwowania owoców, produkcji lodów i wyrobów cukierniczych.
Bibliografia [edytuj]
- D-(+)-ksyloza (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.
- L-(+)-ksyloza (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.