LTV (bankowość)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

LTV (z ang. Loan to value) - używany przy ocenie ryzyka kredytowego współczynnik pomiędzy wysokością kredytu, a wartością (zwykle hipotecznego) zabezpieczenia tego kredytu.

Służy także do oceny wiarygodności banków i stabilności sektora finansowego przez agencje ratingowe, instytucje nadzoru finansowego (np. Komisję Nadzoru Finansowego) itp.

Współczynnik LTV w okresie kredytowania zwykle zmienia się. O ile odsetki i kredyt są spłacane wielkość kredytu zmniejsza się. Wartość zastawu może zarówno rosnąć, jak i spadać. W przypadku kredytów walutowych dochodzi jeszcze ryzyko kursowe. Przy obniżce wartości zabezpieczenia (np. załamanie rynku nieruchomości) i/lub spadku wartości waluty krajowej w stosunku do waluty kredytowania może dojść do sytuacji, gdy wartość zabezpieczenia będzie niższa od kwoty kredytu - współczynnik większy niż 100%.

Przykłady:

  • Klient ubiega się o pożyczkę w wysokości 500'000 złotych, a jako zabezpieczenie spłaty oferuje nieruchomość wartą 1'000'000 złotych. LTV wynosi 50%.
  • Klient za kredyt nominowany w walucie obcej nabył stanowiącą zabezpieczenie tego kredytu nieruchomość o wartości 1'000'000 złotych. Współczynnik LTV w momencie udzielenia kredytu i zakupu nieruchomości wynosił 100%. Po jakimś czasie - wskutek zmian koniunktury na rynku nieruchomości - wartość nieruchomości wyceniono na 800'000 złotych. Mimo spłat rat odsetkowych i kredytowych - wskutek spadku wartości złotówki do wartości waluty kredytowania - wyrażona w złotówkach wartość pozostałej do spłaty kwoty kredytu wynosi 1'100'000 złotych. LTV wynosi 137,5%.