Lakonizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

1. Lakonizm (gr. lakōnismós, fr. laconisme, niem. Lakonismus) - zwięzłość i precyzja w wyrażaniu myśli, lapidarny i oszczędny sposób wypowiadania się, wedle tradycji właściwy Spartanom, mieszkańcom starożytnej Lakonii.

2. Lakonizm (gr. lakōnismós - naśladowanie obyczajów spartańskich, sprzyjanie Sparcie) - w starożytności moda na naśladowanie obyczajów spartańskich przez Ateńczyków i mieszkańców in. miast greckich w V i IV w. p.n.e. Obejmowało ono m.in. ubiór, zwyczaje higieniczne, wychowanie fizyczne, surowy sposób życia oraz polityczne sprzyjanie Sparcie. Naśladownictwo dotyczyło również przypisywanej Spartanom umiejętności ciętej, błyskotliwej i krótkiej (lakonicznej) riposty w dyskusji.[1]

Lakoniczny (gr. lakōnikós – po lakońsku, spartańsku: krótko, zwięźle) – krótki, zwięźle wyrażony, precyzyjny, lapidarny, treściwy, oszczędny w słowach, esencjonalny.

Według anegdoty Filip II Macedoński napisał do przywódców Sparty: "Gdy wkroczę do Lakonii, zrównam Lacedemon z ziemią". Eforowie spartańscy odpowiedzieli mu zaledwie jednym słowem: "Gdy".[2]

Przypisy

  1. Wielka Encyklopedia PWN, t. 15, Warszawa 2003, s. 299.
  2. W. Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 2000, s. 572.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik wyrazów obcych PWN, red. Mirosław Bańko, Warszawa: Wydaw. Nauk. PWN, 2005, ISBN 83-01-14455-6
  • Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa: PIW, 2000, ISBN 83-06-02646-2