Latin jazz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Latin jazz to ogólne określenie dotyczące muzyki łaczącej afrykańskie i latynoamerykańskie rytmy z jazzową harmonią. Występuje w dwóch odmianach:

Latin jazz stał się popularny w USA w latach 40. Dizzy Gillespie i Stan Kenton jako pierwsi zaczęli łączyć elementy latin jazzu. Pierwszą kompozycją w nowym stylu był utwór "Tanga" Mario Bauza z maja 1943 roku. Jazz afrokubański stał się popularny bezpośrednio po okresie dominacji bebopu, brazylijski natomiast w latach sześcdziesiątych i siedemdziesiątych.

Okres rozwoju jazzu afrokubańskiego przypadł po śmierci Charliego Parkera. Afrokubańskie zespoły zaczęli zakładać wówczas niektórzy spośród takich wybitnych muzyków, jak np. Dizzy Gillespie i Billy Taylor. Choć wpływ na ten rodzaj muzyki wywarli muzycy portorykańscy tacy jak Tito Puente, a nieco później Arturo Sandoval, to w USA ciagle tworzyło wielu artystów, którzy wykorzystywali w swoich utworach kubańskie rytmy.

Standardy i originals[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej znane to: Perdido, Caravan, Manteca (Dizzy Gillespie), Con alma, Saint-Thomas, Little Suede Shoes, Tico Tico, Afro-Blue i inne.

Muzycy i zespoły[edytuj | edytuj kod]

W USA: Michel Camilo, Dizzy Gillespie, Stan Kenton, Stan Getz, Chick Corea, Eddie Palmieri.

Styl afrokubański: Michel Camilo, Eumir Deodato, Tito Puente, Gonzalo Rubalcaba, Arsenio Rodríguez, Chano Pozo, Ray Barretto, Paquito D'Rivera, Arturo Sandoval, Irakere.

Styl brazylijski: Eliane Elias, Airto Moreira, Hermeto Pascoal, Antônio Carlos Jobim, Flora Purim, Sérgio Mendes.