Harmonia (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dyscypliny z zakresu teorii muzyki. Zobacz też: Harmonika (muzyka) (element dzieła muzycznego).

Harmonia – jedna z dyscyplin teoretycznych, stanowiąca wspólnie z kontrapunktem, nauką o formach muzycznych oraz instrumentoznawstem kanon wykształcenia muzycznego. Harmonia jest nauką o łączeniu akordów.

Kurs harmonii w polskich średnich szkołach muzycznych trwa obecnie 4 lata (klasy III-VI) i obejmuje zagadnienia związane z systemem dur-moll. Stosuje się metody analizy i zapisu oznaczeń funkcyjnych opracowane przez Michała Grabowskiego, Kazimierza Sikorskiego oraz Franciszka Wesołowskiego.

W szkołach wyższych stosuje się obok powyższych inne metody analizy (np. analizę schenkerowską); program obejmuje również analizę dzieł opartych na innych systemach tonalnych oraz dzieł od tonalności oderwanych (atonalność).