Leptoten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Leptoten (z gr. leptos - delikatny, cieńki) - pierwszy etap profazy I mejozy, poprzedzający zygoten.

Podczas leptotenu następuje:

  • pojawienie się chromosomów w postaci cienkich, względnie gładkich i wyciągniętych nici, gdyż chromatydy siostrzane ściśle przylegają do siebie i nie oddzielają w miarę skracania się chromosomów w tej fazie. Czynnikiem utrzymującym chromatydy siostrzane blisko siebie mogą być nie zreplikowane fragmenty DNA, w których cząsteczki DNA z dwóch chromatyd rozgałęziają się z pojedynczej niezreplikowanej helisy (zyg-DNA). Z tego powodu leptoten nazywany jest stadium cienkich nici. Chromosomy w tym stadium nie mają obszarów silnie zespiralizowanych ani pętli bocznych (oprócz bardzo dużych chromosomów u amfiumów).
  • chromatyna w ramionach chromosomów jest upakowana w serie sferycznych mas, oddzielonych od siebie obszarami nie skondensowanymi, które nadają ramionom wygląd "sznurka koralików", które są zwane chromomerami.
  • telomery są przyłączone do otoczki jądrowej. Ramiona chromosomów wystają w postaci pętli od miejsc połączeń na otoczce jądrowej do nukleoplazmy.
  • pojawienie się zaczątków elementów bocznych kompleksu synaptemalnego, który tworzy się w zygotenie. Stanowi to początek kondensacji chromosomów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]