Lewirat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lewirat (łac. levir – brat męża) – poślubienie wdowy przez brata (albo niekiedy spadkobiercę) jej zmarłego męża, stanowiące u niektórych ludów (np. starożytni Izraelici, Hindusi, Arabowie) zwyczaj obowiązujący dla zapewnienia ciągłości rodu.

Zwyczaj ten jest bardzo rozpowszechnionym rodzajem asekuracji na życie, nigdzie jednak nie funkcjonuje na zasadzie formalnego prawa.

Hinduizm[edytuj | edytuj kod]

W hinduizmie znany jest lewirat, w tym instytucja czasowego małżeństwa z wdową nijoga (trl. niyoga)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hanna Wałkówska: Kult zmarłych w Indiach starożytnych. Studia z etnografii Indii. Wyd. 1. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1973, s. 39, 79, seria: Prace Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Seria A , Nr 156.