Lista czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lista czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego – lista czasopism naukowych, które są uwzględniane przy ocenie parametrycznej placówek naukowych, uczelni, instytutów, jednostek badawczo-rozwojowych finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (a wcześniej jego poprzedników, czyli Ministerstwo Nauki i Informatyzacji oraz Komitet Badań Naukowych) i inne ministerstwa.

W ocenie parametrycznej uwzględniany jest dorobek naukowy jednostki m.in. na podstawie liczby punktów przyznanych publikacjom, których autorami są pracownicy danej jednostki. Lista ta początkowo opierała się głównie na tzw. liście filadelfijskiej.

Ustalił się podział na listę A (zbliżoną do listy filadelfijskiej) i listę B. Lista z roku 2010 liczyła 8610 czasopism wyróżnionych w bazie Journal Citation Reports (JCR), posiadających impact factor, w 2012 roku było ich 10 230[1], a w 2013 roku 10 804[2]. Lista B zawierała w 2010 roku 1788 pozostałych pism (głównie polskich)[3], w 2012 roku 1 854[4], a w 2013 roku 2 623[5]. Ze względu na specyfikę nauk szeroko rozumianych jako humanistyczne, wyróżnia się również przewidzianą dla nich listę C (pisma z bazy Euro­pean Refe­rence Index for the Huma­ni­ties (ERIH)), liczącą w 2012 roku 4 337 tytułów[6], a w 2013 roku 4 262[7].

Punktacja[edytuj | edytuj kod]

W odróżnieniu od wskaźników prestiżu pisma takich jak impact factor, SJR czy SNIP (dwa ostatnie wyznaczane na podstawie bazy Scopus), które są obliczane według wzorów matematycznych, przyjmując różne wartości, punkty przyznawane przez MNiSW są liczbami całkowitymi, o tylko kilku możliwych wartościach.

W systemie z początku XXI w. najniżej punktowane pisma według oceny Zespołu Nauk Biologicznych, Nauk o Ziemi i Ochrony Środowiska otrzymywały 5 punktów (były to polskie czasopisma anglojęzyczne nieuwzględniane na liście filadelfijskiej), następnie pisma mogły otrzymać punktów 6, 11, 21, a wyjątkowo 24 (dotyczyło to wyłącznie Nature i Science)[8].

Wykaz z 2010 r. zawierał większą liczbę kategorii punktowych: pisma spoza JCR – 1, 2, 6 lub 9, pisma z JCR – 13, 20, 27, 32 lub 40. Publikacje w pismach nieuwzględnionych w wykazie mogły otrzymać 1 lub 2 punkty[3].

Według wykazu z 2012 r. pisma z listy B mogą uzyskać od 1 do 10, z listy C (ERIH) – 10, 12 lub 14, a z listy A (JCR) – wielokrotności 5, od 15 do 50.

W międzyczasie skład wykazu zmieniał się. Zmieniały się także wartości możliwych punktów, a maksymalną liczbę punktów (początkowo 24, od 2012 r. 50) przyznano nie tylko Nature i Science, ale również innym prestiżowym pismom. Liczba punktów pism z listy A jest uzależniona od ich wskaźnika impact factor[9]. Punktowane są również, w nieco odmienny sposób, naukowe publikacje w wydawnictwach książkowych[10].

System oceny czasopism (jak również oceny naukowców i jednostek naukowych) budzi szereg kontrowersji[11]. Krytycy twierdzą m.in., że wybór pism i ich punktacja jest arbitralna[12], a ocena na podstawie impact factor jest obarczona wadami[13].

Przypisy

  1. Część A (pol.). W: Załącznik do komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 grudnia 2012 r. [on-line]. 2012-12-20. [dostęp 2013-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-05)].
  2. Część A (pol.). W: Załącznik do komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 grudnia 2013 r. [on-line]. 2013-12-17. [dostęp 2013-12-17].
  3. 3,0 3,1 Wykaz wybranych czasopism wraz z liczbą punktów za umieszczoną w nich publikację naukową (pol.). Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego RP. [dostęp 2010-09-10].
  4. Część B (pol.). W: Załącznik do komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 grudnia 2012 r. [on-line]. 2012-12-20. [dostęp 2013-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-05)].
  5. Część B (pol.). W: Załącznik do komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 grudnia 2013 r. [on-line]. 2013-12-17. [dostęp 2013-12-17].
  6. Część C (pol.). W: Załącznik do komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 20 grudnia 2012 r. [on-line]. 2012-12-20. [dostęp 2013-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-05)].
  7. Część C (pol.). W: Załącznik do komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 grudnia 2013 r. [on-line]. 2013-12-17. [dostęp 2013-12-17].
  8. Lista czasopism Zespołu P-04 (pol.). W: Lista czasopism punktowanych w ramach oceny parametrycznej jednostek [on-line]. KBN, 2001. [dostęp 2010-09-11].
  9. List ministra w sprawie wykazu wybranych czasopism naukowych oraz wykaz wybranych czasopism wraz z liczbą punktów za umieszczoną w nich publikację naukową (pol.). Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego RP, 2009-03-31. [dostęp 2010-09-13].
  10. Zasady ramowe oceny parametrycznej jednostek naukowych (pol.). W: Finansowanie nauki [on-line]. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego RP. [dostęp 2010-09-13].
  11. Sonda redakcyjna. Czy nowy system oceny placówek naukowych jest satysfakcjonujący?. „Sprawy nauki : Biuletyn Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego”. 1 (2006), 2006-01-03. Ministerstwo Nauki (pol.). 
  12. Grzegorz Racki. Krytycznie o liście czasopism Zespołu T-12. „Sprawy nauki : Biuletyn Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego”. 10 (2002), 2002-10-02. Komitet Badań Naukowych (pol.). 
  13. Ryszard Kierzek: Jak porównać „apples and oranges", czyli o różnych metodach analizy publikowalności i dorobku naukowego (pol.). Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego RP. [dostęp 2010-09-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]