Makron
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ā | ā |
| Ē | ē |
| Ǣ | ǣ |
| Ḇ | ḇ |
| Ṯ | ṯ |
Makron, (gr. μακρόv / makrón, dosłownie: długi) to znak diakrytyczny umieszczany nad lub pod samogłoską, początkowo używany do zaznaczania długiej sylaby w metrum greckim lub łacińskim. Dzisiaj używany jest także do zaznaczenia, że dana samogłoska jest długa (jego przeciwieństwem jest brevis ˘, używany początkowo do oznaczenia krótkiej sylaby, a dziś także krótkiej samogłoski).
Różnice między długimi i krótkimi samogłoskami są zwykle fonetyczne. W Międzynarodowym alfabecie fonetycznym makron oznacza pośredni ton; znakiem długiej samogłoski jest zmodyfikowany, trójkątny dwukropek.
