Marek Cieślak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy sportowca. Zobacz też: Marek Kazimierz Cieślak – polityk (ur. 1961).
Marek Cieślak
Marek Cieślak (2007).jpg
Marek Cieślak (2007)
Imię i nazwisko Marek Kazimierz Cieślak
Data i miejsce
urodzenia
28 czerwca 1950
Milanówek
Kariera
Liga polska
1968–1986
Liga brytyjska
1977–1978

Włókniarz Częstochowa

White City Rebels
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
{{{imięinazwisko}}} w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Marek Cieślak (lata 70. XX wieku)

Marek Kazimierz Cieślak (ur. 28 czerwca 1950 w Milanówku) – polski żużlowiec i trener żużlowy.

Dwukrotnie odznaczony Orderem Odrodzenia Polski.

Trzykrotny uczestnik finałów IMŚ (1975 – XV miejsce, 1976 – XIII miejsce, 1978 – XII miejsce). Sześć razy został powołany do reprezentacji polskiej na DMŚ, czterokrotny medalista – dwukrotnie srebrny (1976, 1977) oraz dwukrotnie brązowy (1972, 1978). Cztery razy był w finałach IMP, w 1975 r. zdobył wicemistrzostwo Polski w Częstochowie, gdzie przegrał w barażu o złoto z Edwardem Jancarzem. Dwa razy awansował do finałów MIMP w 1968 roku w Lesznie i 1969 roku w Lublinie. Dwa razy był w finałach MPPK. Cztery razy był w finałach Złoty Kask – wygrał Złoty Kask w roku 1976. Dwukrotny finalista Srebrnego Kasku. Trzykrotny medalista DMP – złoty (1974) oraz dwukrotnie srebrny (1975, 1976).

Przez całą czynną karierę (1968–1986) reprezentował barwy Włókniarza Częstochowa. Przez dwa sezony (1977, 1978) startował w lidze brytyjskiej, w barwach klubu White City Rebels.

Aktualnie jest trenerem reprezentacji Polski na żużlu i Unii Tarnów[1]. W swoim zawodniczym i trenerskim dorobku posiada m.in. 18 medali drużynowych oraz 16 medali drużynowych mistrzostw Polski (stan na dzień 27 września 2014)[2].

Jako zawodnik[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne Mistrzostwa Świata

Drużynowe Mistrzostwa Świata

Indywidualne Mistrzostwa Polski

Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Polski

Mistrzostwach Polski Par Klubowych

Drużynowe Mistrzostwa Polski

Złoty Kask

  • 19728 rund – 3 miejsce – 72 pkt → wyniki
  • 19738 rund – 7 miejsce – 53 pkt → wyniki
  • 19758 rund – 5 miejsce – 59 pkt → wyniki
  • 19764 rundy1 miejsce – 54 pkt → wyniki

Srebrny Kask

  • 19695 rund – 2 miejsce – 40 pkt → wyniki
  • 19706 rund – 5 miejsce – 42 pkt → wyniki

Inne ważniejsze turnieje[edytuj | edytuj kod]

Memoriał Alfreda Smoczyka w Lesznie

Memoriał im. Bronisława Idzikowskiego i Marka Czernego w Częstochowie

Jako trener[edytuj | edytuj kod]

Kluby[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Polscy żużlowcy i trenerzy – zdobywcy Drużynowego Pucharu Świata na żużlu za rok 2007 uhonorowani odznaczeniami państwowymi za zasługi dla rozwoju sportu żużlowego w Polsce z Prezydentem RP – Lechem Kaczyńskim (Pałac prezydencki, 30 lipca 2007).

Drużynowe Mistrzostwa Polski

  • 1994 – 6. miejsce
  • 1995 – 8. miejsce
  • 19961. miejsce – mistrzostwo
  • 1997 – 9. miejsce – spadek do drugiej ligi
  • 1998 – 3. miejsce
  • 1999 – 9. miejsce – spadek do nowej pierwszej ligi
  • 2000 – 2. miejsce
  • 2001 – 2. miejsce
  • 2002 – 3. miejsce
  • 2003 – 4. miejsce
  • 2004 – 2. miejsce
  • 2005 – 6. miejsce
  • 20061. miejsce – mistrzostwo
  • 2007 – 3. miejsce
  • 2008 – 5. miejsce
  • 2009 – 7. miejsce
  • 2010 – 4. miejsce
  • 20111. miejsce – mistrzostwo
  • 20121. miejsce – mistrzostwo
  • 2013 – 3. miejsce

Drużynowy Puchar Świata

  • 2001 – 2. miejsce
  • 2002 – 4. miejsce
  • 2003 – 4. miejsce
  • 20071. miejsce – mistrzostwo
  • 2008 – 2. miejsce
  • 20091. miejsce – mistrzostwo
  • 20101. miejsce – mistrzostwo
  • 20111. miejsce – mistrzostwo
  • 20131. miejsce – mistrzostwo

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju sportu żużlowego w Polsce, za osiągnięcia w pracy szkoleniowej i trenerskiej (2010)[3]
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju polskiego sportu żużlowego, za osiągnięcia w pracy szkoleniowej (2007)[4]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]