Megakościół
Megakościoły – określenie używane w stosunku do zborów protestanckich, które w ciągu tygodniowego cyklu nabożeństw zgromadzą ponad 2000 uczestników. Obecnie w Stanach Zjednoczonych istnieje prawie 1400 megakościołów[1]. Z tej liczby, około pięćdziesięciu największych megakościołów w tym kraju zrzesza osobno od 10000 do 47000 wyznawców. Najczęściej megakościoły są teologicznie związane z ewangelicznym nurtem protestantyzmu, choć istnieją również megakościoły będące zborami kalwińskimi. Część z nich jest częścią ruchu kaznodziejów telewizyjnych i teleewangelistów.
Historia megakościołów rozpoczyna się w XX stuleciu, choć już pod koniec XIX wieku w nabożeństwach Baptystycznej Świątyni Metropolitalnej Charlesa Spurgeona (należącej do reformowanych baptystów) w Londynie zgromadzało się 5 tysięcy wiernych. Pierwszym megakościołem był Zbór Jeruzalem w Acts, który liczył w latach 50. XX wieku 3 tysiące zborowników. Ruch megakościołów rozprzestrzenił się obecnie również poza Stany Zjednoczone i Europę. Obecnie, pięć na dziesięć największych megakościołów świata, znajduje się w Korei Południowej[2].
Obecnie największym megakościołem świata jest zielonoświątkowy Kościół Pełnej Ewangelii Yoido, w Korei Południowej, liczący ok. 1 miliona zborowników (założony przez Yonggi Cho).
Najczęstszym zarzutem stawianym wobec megakościołów jest ten, że gromadzą ludzi z innych kościołów[3] Krytycy wytykają, że oferują ludziom więcej rozrywki niż religii[4]. Uczęszczanie do megakościołów nie sprzyja rozwijaniu osobistej moralności.
Przypisy
- ↑ Instytut Badań nad Religią, lista megakościołów
- ↑ Przyjdźcie wszyscy wierni
- ↑ EEUU: las megaiglesias atraen sobre todo a menores de 45 años (U.S.: megachurches attract mostly younger than 45 years). [dostęp 2011-11-06].
- ↑ Christina Littlefield: Long reach of a big church. [dostęp 2011-11-06].
