Michał Kamiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polskiego polityka. Zobacz też: Michał Kamiński – siatkarz.
Michał Kamiński
Michał Kamiński
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1972
Warszawa
Rzecznik prasowy Prezydenta RP
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 23 lipca 2007
do 16 kwietnia 2009
Poprzednik Maciej Łopiński
Poseł do PE VII kadencji
Przynależność polityczna Polska Jest Najważniejsza
Okres urzędowania od 14 lipca 2009
Odznaczenia
Order Za Zasługi (Ukraina) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia) Narodowy Order Zasługi Republiki Malty III klasy Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (cyw.) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Litewskiej Prezydencki Order Zasługi (Gruzja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Michał Tomasz Kamiński (ur. 28 marca 1972 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm III i IV kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego, były rzecznik prasowy prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Spis treści

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 2008 studia licencjackie w Wyższej Szkole Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie.

Działał w Narodowym Odrodzeniu Polski, następnie został członkiem-założycielem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i asystentem szefa tej partii, Wiesława Chrzanowskiego. Drukował artykuły w periodyku "Młodzież Narodowa". Był dziennikarzem radiowym i prasowym oraz dyrektorem rozgłośni radiowych w Bydgoszczy i Łomży. Podczas wyborów prezydenckich w 1995 został rzecznikiem prasowym komitetu wyborczego Hanny Gronkiewicz-Waltz.

W 1997 wybrano go z województwa łomżyńskiego z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność na posła III kadencji. Do 2001 należał do ZChN, w latach 1996–2000 był rzecznikiem prasowym tej partii. Później działał w Przymierzu Prawicy (2001–2002). W 2002 został członkiem Prawa i Sprawiedliwości, zasiadał we władzach krajowych tego ugrupowania. W 2001 uzyskał po raz drugi mandat poselski z listy PiS w okręgu białostockim. W Sejmie był członkiem Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Spraw Zagranicznych. W 1999 w jednej z dziennikarskich ankiet wybrano go najlepszym mówcą parlamentu.

W 1999 udał się razem z Markiem Jurkiem i Tomaszem Wołkiem do Wielkiej Brytanii, by spotkać się z osadzonym w areszcie domowym generałem Augusto Pinochetem[1]. W czasie wyjazdu wręczył generałowi pamiątkowy ryngraf z Matką Boską.

Od 20 lipca 2004 do 6 sierpnia 2007 sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego z Warszawy. Od 23 lipca 2007 do 16 kwietnia 2009 był sekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP, odpowiedzialnym za politykę medialną. W 2009 po raz drugi został wybrany na deputowanego do PE[2].

Michał Kamiński, jako rzecznik prezydenta Lecha Kaczyńskiego podczas jednej z konferencji prasowych

Był kandydatem Europejskich Konserwatystów i Reformatów na jednego z 14 wiceprzewodniczących PE VII kadencji. Do wyborów stanął także Edward McMillan-Scott z tej samej frakcji, w głosowaniu Michał Kamiński przegrał, otrzymując najmniejsze poparcie spośród wszystkich kandydatów[3]. Został jednocześnie przewodniczącym frakcji ECR, po rezygnacji jednego z torysów. Wkrótce po tej nominacji w mediach brytyjskich pojawiły się opinie określające go mianem homofoba i rasisty, powołujące się na działalność Michała Kamińskiego w Narodowym Odrodzeniu Polski, wspieranie Augusto Pinocheta, przypominane wypowiedzi dotyczące sprawy pogromu w Jedwabnem i organizacji homoseksualistów[4][5][6].

W listopadzie 2010 wystąpił z PiS[7]. W związku z jego uczestnictwem w nowym projekcie Polska Jest Najważniejsza zrezygnował z kierowania frakcją Europejskich Konserwatystów i Reformatorów w europarlamencie[8].

W lutym 2013 wraz z Kazimierzem Marcinkiewiczem i Romanem Giertychem założył think tank Instytut Myśli Państwowej[9].

Odznaczenia[edytuj]

Życie prywatne[edytuj]

Ma żonę Annę i dwie córki, Antoninę i Anastazję.

Przypisy

  1. ↑ Pinochet w "Życiu" . "Wprost" nr 29/1999 (868). [dostęp 26 marca 2011].
  2. ↑ Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 10 maja 2010].
  3. ↑ Kamiński nie będzie wiceprzewodniczącym PE. newsweek.pl, 14 lipca 2009. [dostęp 10 maja 2010].
  4. ↑ Dominika Pszczółkowska: Kamiński ciąży torysom. wyborcza.pl, 20 lipca 2009. [dostęp 10 maja 2010].
  5. ↑ Profile: Michal Kaminski MEP (ang.). bbc.co.uk, 16 lipca 2009. [dostęp 10 maja 2010].
  6. ↑ Toby Helm, Rajeev Syal: Rabbi urges Tories: cut link to Polish MEP (ang.). guardian.co.uk, 19 lipca 2009. [dostęp 10 maja 2010].
  7. ↑ Poncyljusz, Kamiński i Bielan wyszli z PiS. tvn24.pl, 20 listopada 2010. [dostęp 24 lutego 2011].
  8. ↑ Michał Kamiński zapowiada rezygnację z szefowania frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. UniaEuropejska.org, 27 stycznia 2011. [dostęp 3 lutego 2011].
  9. ↑ Think tank Niesiołowskiego, Giertycha, Marcinkiewicza. natemat.pl, 16 lutego 2013. [dostęp 17 lutego 2013].
  10. ↑ Указ Президента України № 33/2008 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 13 kwietnia 2011].
  11. ↑ Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 12 września 2010].
  12. ↑ Gazzetta tal-Gvern ta’ Malta (ang.). doi.gov.mt. [dostęp 9 lutego 2010].
  13. ↑ 44/2009. (III. 28.) KE határozat, kitüntetés adományozásáról (węg.). kozlonyok.hu. [dostęp 12 kwietnia 2012].
  14. ↑ Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). grybauskaite.is.lt. [dostęp 15 lipca 2011].
  15. ↑ Georgia awards Michal Kaminski with the Medal of Excellence (ang.). ecrgroup.eu, 3 października 2010. [dostęp 5 października 2010].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Michał_Kamiński&oldid=36420272”