Murder Ballads

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Murder Ballads
Album studyjny grupy Nick Cave and the Bad Seeds
Wydany 20 lutego 1996
Nagrywany 1993-1995
Gatunek rock
blues
Wytwórnia Mute
Producent Nick Cave and the Bad Seeds, Victor Van Vugt
Oceny
Album po albumie
Single z albumu Murder Ballads
  1. Where the Wild Roses Grow
    Wydany: 1996
  2. Into My Arms
    Wydany: 1996

Murder Ballads – dziewiąty studyjny album Nicka Cave'a and the Bad Seeds, wydanym w 1996 przez Mute Records. Tak jak wskazuje na to tytuł, album zawiera nowe oraz tradycyjne "murder ballads", które jako rodzaj ballady znane są już od średniowiecza. Ten typ twórczości zawsze związany jest z popełnionym przestępstwem i zwykle opowiada o zemście jaką dokonuje ofiara na swoim mordercy.

Zawarty na płycie utwór pod tytułem "Where the Wild Roses Grow", duet, który Cave zaśpiewał z Kylie Minogue, był jednym z największych przebojów artysty i otrzymał nagrodę ARIA Awards w 1996. Oprócz Kylie Minogue na płycie wystąpiła dwójka innych znanych wokalistów, a mianowicie PJ Harvey oraz już wcześniej współpracujący Shane MacGowan.

Murder Ballads stał się jednym z najlepiej sprzedawanych albumów zespołu, do dnia dzisiejszego. Z całą pewnością jest to zasługa, niespodziewanego, wielokrotnego, odtwarzania teledysku "Where the Wild Roses Grow" (reż. Rocky Schenck) na antenie MTV. Stacja telewizyjna MTV mianowała także Cave'a jako najlepszego "męskiego artystę roku". Nominacja, ta została później wycofana na skutek prośby samego Nicka Cave'a [1].

Utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Wszystkie są autorstwa Nicka Cave'a chyba że opisano inaczej.
  1. "Song of Joy" – 6:47 (Nick Cave/John Milton)
  2. "Stagger Lee" – 5:15 (trad./Nick Cave and The Bad Seeds)
  3. "Henry Lee" – 3:58 (trad./Cave)
  4. "Lovely Creature" – 4:13 (Blixa Bargeld/Martyn P. Casey/Nick Cave/Mick Harvey/Thomas Wydler)
  5. "Where the Wild Roses Grow" – 3:57
  6. "The Curse of Millhaven" – 6:55
  7. "The Kindness of Strangers" – 4:39
  8. "Crow Jane" – 4:14 (Martyn P. Casey/Nick Cave)
  9. "O'Malley's Bar" – 14:28
  10. "Death Is Not the End" – 4:26 (Bob Dylan)

Skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

The Bad Seeds[edytuj | edytuj kod]

  • Nick Cave - Śpiew (1,2,3,4,5,6,7,8,9,10), Pianino (1,5,8,9), Organy (1,2,4,6,10), Organy Hammonda (1), Strzały z pistoletu (2), Aranżacja instrumentów smyczkowych (5)
  • Blixa Bargeld - Gitara (1,2,3,4,5,6,7,8,10), Krzyki (2), Śpiew (10)
  • Martyn P. Casey - Gitara Basowa (1,2,3,4,5,7,8)
  • Mick Harvey - Perkusja (1), Gitara (2,4,5,7,10), Gitara akustyczna (3,5), Organy (3), Organy wiatrowe (4), Śpiew (5), Aranżacja instrumentów smyczkowych (5), Gitara Basowa (6,9), Organy Hammonda (8), Instrumenty perkusyjne (9)
  • Conway Savage - Pianino (2,3,4,7,10), Śpiew (5), Organy (9)
  • Jim Sclavunos - Perkusja (2,8), Instrumenty perkusyjne (4,10), Dzwonki (5), Tamburyn (6)
  • Thomas Wydler - Marakasy (2), Perkusja (3,4,5,6,7,9,10), Tamburyn (8), Śpiew (10)

Goście[edytuj | edytuj kod]

  • PJ Harvey - Śpiew (3,10)
  • Terry Edwards - Róg (4)
  • Katharine Blake - Śpiew (4)
  • Kylie Minogue - Śpiew (5,10)
  • Jen Anderson - Skrzypce (5)
  • Sue Simpson - Skrzypce (5)
  • Kerran Coulter - Altówka (5)
  • Helen Mountfort - Wiolonczela (5)
  • Hugo Race - Gitara (6)
  • Warren Ellis - Skrzypce (6), Akordeon (6)
  • Marielle Del Conte - Śpiew (7)
  • Anita Lane - Płacz (7), Śpiew (10)
  • Geraldine Johnston - Śpiew (8)
  • Liz Corcoran - Śpiew (8)
  • Shane MacGowan - Śpiew (10)
  • Brian Hooper - Gitara Basowa (10)

The Moron Tabernacle Chór w utworze "The Curse of Millhaven"[edytuj | edytuj kod]

  • Nick Cave
  • Martyn P. Casey
  • Conway Savage
  • Thomas Wydler
  • Warren Ellis
  • Brian Hooper
  • Spencer P. Jones
  • Dave Graney
  • Katharine Blake
  • Clare Moore
  • Rowland S. Howard
  • James Johnston
  • Ian Johnston
  • Geraldine Johnston
  • Astrid Munday

Omówienie tekstów piosenek[edytuj | edytuj kod]

  1. "Song of Joy" jest opowieścią o mężczyźnie, którego żona Joy oraz ich troje dzieci, Hilda, Hattie and Holly, zostały zamordowane, pozostawiając mężczyznę w rozpaczy, gdy wszystko to co kochał, zostało mu odebrane. W biografii Cave'a, Bad Seed autorstwa Iana Johnstona, która towarzyszyła poprzedniemu albumowi "Let Love In", było wspomniane o tym, że Cave pracuje nad nowym utworem, roboczo zatytułowanym "Red Right Hand II". Piosenka ta miała opowiadać o mężczyźnie któremu zamordowano troje dzieci. Tak więc jest to prawdopodobnie ten sam utwór, gdyż w treści pojawiają się słowa "in my house he wrote his red right hand, which I'm told is from Paradise Lost". Narrator przedstawia samego siebie jako ofiarę przestępstwa, jednakże, w tekście jest sugestia jakoby zbrodnia mogła zostać dokonana właśnie przez narratora.
  2. Utwór "Stagger Lee" jest oparty na tradycyjnym Afroamerykańskim utworze folkowym opowiadającym historię popełnionego morderstwa przez człowieka o tym właśnie imieniu.
  3. "Henry Lee" jest także oparta na melodiach tradycyjnych. Utwór ten opowiada o kobiecie która zabija mężczyznę gdyż on jej nie kocha. Piosenka jest śpiewana w duecie z brytyjską wokalistką PJ Harvey, z którą Cave był związany w tamtym czasie.
  4. "Lovely Creature" opowiada abstrakcyjną historię o odnalezieniu miłości w śmierci. Istnieje także możliwość, interpretacji treści jako opisu opowieści o znikającym autostopowiczu.
  5. "Where the Wild Roses Grow" to duet z bardzo popularną australijską wokalistka pop Kylie Minogue. Nick powiedział, że tradycyjna piosenka "The Willow Garden" zainspirowała go do napisania "Where The Wild Roses Grow". Jest to klasyczna opowieść o zbrodni popełnionej podczas randki dwojga młodych ludzi.
  6. "The Curse of Millhaven" jest utworem o obłąkanej dziewczynie o imieniu Loretta której "oczy są zielone" a "włosy żółte". Ona odkrywa przed słuchaczem kolejne morderstwa w miasteczku, podkreślając, że "wszystkie boskie stworzenia, muszą umrzeć". W dalszym ciągu utworu, w wyniku nieudanego zabójstwa Mrs. Colgate, okazuje się, że to Lottie jest w rzeczywistości zabójczynią. Utwór rozgrywa się w fikcyjnym miasteczku Millhaven, stworzonym reką pisarza Petera Strauba i przelaną na papier w cyklu "The Blue Rose Murders". Natomiast powieść tego pisarza The Throat jest w szczególności polecana przez Nicka.
  7. "The Kindness of Strangers" skupia się na młodej dziewczynie o imieniu Mary Bellows, która podróżuje aby ujrzeć ocean. Po drodze spotyka Richarda Slade'a, ale prosi go aby nie zostawał u niej w pokoju. Jednakże po czasie, wzmaga sie w niej uczucie samotności i ostatecznie otwiera drzwi. W efekcie prawdopodobnie zostaje zamordowana przez Slade (aczkolwiek pozostaje to niedopowiedziane).
  8. "Crow Jane" dzieli swój tytuł wraz z tradycyjnym utworem bluesowym. Wersja Cave'a jest bardzo oryginalna, gdyż Crow Jane zostaje zgwałcona przez grupę górników. Jednakże, dokonuje samodzielnej zemsty, zakupując broń palną i zabijając 20 górników którzy ją zgwałcili.
  9. "O'Malley's Bar" jest najdłuższym utworem na płycie. Opowiada historię mężczyzny który przychodzi do baru i zabija obecnych tam współmieszkańców z jego miasteczka. W czasie morderstwa jest rozradowany czy wręcz podniecony seksualnie, ale zostaje złapany przez policję.W samochodzie, odjeżdżającym z miejsca zbrodni, wylicza na palcach ofiary swojej zbrodni. Efekty są przerażające: utwór trwa ponad 14 minut.
  10. "Death Is Not the End" w którym występuje kilkoro wokalistów, takich jak Anita Lane, Kylie Minogue, PJ Harvey, oraz Shane McGowan, a także sam Nick Cave i członkowie jego zespołu - perkusista Thomas Wydler i gitarzysta Blixa Bargeld. Każdy z nich śpiewa jedną zwrotkę w tym coverze utworu Boba Dylana. Jest to jedyny utwór, w którym nie dochodzi do morderstwa.

Całkowita liczba ofiar które są wymienione we wszystkich utworach wynosi 64, czyli średnia wynosi 5 na piosenkę.

Odnośniki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Inne wykonania[edytuj | edytuj kod]

Kinga Preis i Mariusz Drężek - Ballady morderców

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]