Mutsu (1921)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mutsu
Mutsu
Historia
Stocznia Yokosuka Kaigun Kosho
Położenie stępki 1 czerwca 1918
Wodowanie 31 maja 1920
 Cesarska Marynarka Wojenna
Wejście do służby 24 października 1921
Los okrętu zatonął 1943
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 31 850-42 800 t[1]
Długość 224 m
Szerokość 34-36 m
Zanurzenie 9,1-9,5 m
Rodzaj kadłuba nitowany
Materiał kadłuba stal STS (zwiększonej odporności)
Prędkość 25 węzłów
Załoga 1330-1370
Napęd
4 turbiny parowe o mocy 82 000 KM napędzające 4 śruby
Uzbrojenie
8 dział 410 mm
16-20 dział 140 mm[2]
8 dział 127 mm[3]
4 działa 80 mm[4]
20 dział 25 mm[5]
8 wyrzutni torped[6]
Wyposażenie lotnicze
katapulta, 3 samoloty[7]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mutsu (jap. 陸奥 Mutsu?) – pancernik japoński typu Nagato. Stępkę pod jego budowę położono 1 czerwca 1918 r. w stoczni japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej w Yokosuka. Wodowanie miało miejsce 31 maja 1920, a 24 października 1921 r. okręt został ukończony. W okresie międzywojennym okręt przeszedł dwie poważne modernizacje, które całkowicie zmieniły jego sylwetkę (usunięto przedni komin, całkowicie przebudowano główne nadbudówki i zastąpiono stary system kierowania ogniem), a także zwiększyły wyporność. Wymieniono kotły napędowe na maszyny o większej mocy i zainstalowano wyposażenie lotnicze (hangar, katapultę i trzy wodnosamoloty zwiadowcze).

Oprócz udziału w bitwie o Midway, gdzie "Mutsu" wchodził w skład tyłowych tzw. Sił Głównych pod dowództwem adm. Isoroku Yamamoto oraz misji zaopatrzeniowej na wyspę Guadalcanal, pancernik nie wziął udziału w żadnej operacji wojennej. 8 czerwca 1943, prawdopodobnie na skutek zaniedbań ze strony załogi przy załadunku amunicji, okręt eksplodował i zatonął na Morzu Wewnętrznym. W wyniku wybuchu zginęło ponad 1000 marynarzy, w tym 140 kadetów i instruktorów ze szkoły lotnictwa morskiego. Na stanowisku dowodzenia poległ także dowódca "Mutsu", kmdr Teruhiko Miyoshi, pośmiertnie awansowany do rangi kontradmirała.

Wydobyta z morza lufa działa artylerii głównej znajduje się w zbiorach muzeum morskiego w Tokio[8]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wypornośc okrętu rosła po kolejnych modernizacjach
  2. Początkowo 18 dział kalibru 140 mm, później zdjęto dwa działa, a po pewnym czasie następne dwa
  3. Zainstalowane w 1933 roku
  4. Zdjęte w 1933 roku
  5. Od 1936 roku
  6. Do 1934 roku
  7. Od 1933 roku
  8. Krzysztof Kubiak. Muzeum morskie w Tokio. „Morze, statki i okręty”, s. 76-69, 03.2010. Magnum-X sp.z.o.o.. ISSN 1426-529X.