NSU

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

NSU Motorenwerke AG (pol. NSU Zakłady Silnikowe S.A.) – niemiecki producent samochodów i motocykli od 1873 roku. W 1969 został nabyty przez Grupę Volkswagen. VW połączył firmę z Auto Union, która ostatecznie przekształciła się w Audi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Bicykl NSU Germania z 1886
Motocykl NSU z 1901
Motocykl turystyczny NSU 301 T z 1929 roku. Eksponat w Muzeum Motoryzacji w Poznaniu.

W 1873 NSU zaczęło jako producent maszyn włókienniczych w mieście Riedlingen nad Dunajem, a w 1884 przeniosło się do Neckarsulm, gdzie rzeka Sulm wpływa do rzeki Neckar. Wkrótce firma zaczęła produkować również rowery, jednak około 1892, produkcja rowerów została całkowicie zastąpiona przez produkcję maszyn włókienniczych. Od tego czasu nazwa NSU (wzięta od rzeki Neckar i Sulm) zaczęła występować jako nazwa marki.

We wczesnych latach XX wieku powstał oddział NSU motocykle, a w 1905 pojawiły się pierwsze samochody NSU. W 1932 produkcja samochodów w Heilbronn została sprzedana firmie Fiat.

Podczas II wojny światowej NSU opracowało i wyprodukowało słynny motocykl z gąsienicowym układem bieżnym. Model NSU HK101 był półgąsienicowym motocyklem z silnikiem z Opla Olympia.

Po wojnie NSU zaczęło od nowa w całkowicie zniszczonej fabryce z przedwojennymi konstrukcjami motocykli takimi jak: Quick, OSL i Konsul. Firma nadal oferowała model HK101 w wersji cywilnej, do jazdy po dowolnym terenie. Pierwsza powojenna konstrukcja ukazała się w 1949 pod nazwą NSU Fox, dostępny w dwu- i czterosuwowej wersji. W 1953 pojawił się słynny NSU Max, motocykl o pojemności skokowej 250 cm³ z unikatowymi korbowodami i wałkiem rozrządu umieszczonym nad głowicą. Wszystkie te modele miały bardzo innowacyjną ramę skorupową otrzymywaną przez tłoczenie stali i tylną jednostkę zawieszenia umieszczoną w środku. Za udanym przedsięwzięciem stał główny konstruktor, Albert Roder, który sprawił że w 1955 NSU stał się największym producentem motocykli na świecie. NSU ma na swoim koncie cztery światowe rekordy prędkości w: 1951, 1953, 1954 i 1955. W sierpniu 1956 Wilhelm Herz był jedynym człowiekiem jadącym motocyklem (NSU Delphin) szybciej niż 200 mil na godzinę.

W 1957 NSU znów pojawiło się na rynku samochodowym z nowym NSU Prinz, małym autem o „podwojonym” silniku NSU Max. Model miał chłodzony powietrzem, dwucylindrowy silniki o pojemności 600 cm³ i mocy 20 KM. Produkcję motocykli kontynuowano do 1968.

W 1964 NSU zaoferował pierwszy silnik Wankla na świecie: NSU Wankelspider. W tym samym roku pojawił się model Prinz 1000 i pochodne takie jak TT i TT/S. Typ 110 (później nazwany 1200SC) pojawił się w 1965 i był samochodem rodzinnym. Wyróżniał się konstrukcją karoserii zapewniającą większą przestrzeń wewnątrz. W tych ostatnich samochodach NSU z konwencjonalnym silnikiem czterosuwowym powszechnie stosowano silnik górnozaworowy, czterocylindrowy chłodzony powietrzem.

W 1967 na rynek wszedł dwu wirnikowy 115 konny NSU Ro 80 i wkrótce otrzymał kilka nagród za konstrukcję takich jak „Samochód roku 1968”[1]. Od tego czasu samochód był najlepiej sprzedającym się produktem w historii firmy.

Przejęcie przez Grupę Volkswagen[edytuj | edytuj kod]

Rozwój silnika z obrotowym tłokiem był kosztowny dla małej firmy. Ponadto problemy z uszczelnieniem tłoka silnika negatywnie wpłynęły na wizerunek marki. W 1969, firmę przejęła Grupa Volkswagen, która połączyła ją z Auto Union. VW nabył także prawie zapomnianą markę przedwojenną Audi, którą przedstawiono na nowo w 1966. Teraz firma nazywała się Audi NSU Auto-Union A.G. Zarząd fabryki w Neckarsulm przeniósł się do kwater głównych Audi w Ingolstadt. Model Ro 80 był ostatnim produkowanym samochodem noszącym znaczek NSU po tym jak w 1973 stopniowo wycofano małe modele z silnikiem umieszczonym z tyłu (Prinz 4, 1000, 1200). Po kwietniu 1977, gdy sprzedano ostatniego NSU Ro 80, Audi już nigdy nie wykorzystał nazwy marki NSU.

W czasie produkcji RO 80 fabryka w Neckarsulm była wykorzystywana do budowy większych modeli Audi jak np. Audi 100 i Audi 200. W fabryce składano również samochody Porsche924, a później 944. Modele te były wynikiem wspólnego projektu przedsiębiorstw Porsche i VW. Jako że Porsche nie dysponowało wystarczającymi pojemnościami wytwórczymi model 924 i 944 były budowane w fabryce VW. Aktualnie fabryka produkuje samochody Audi z najwyższej półki takie jak model A6, A8, R8. Ponadto jest to „Aluminium- und Leichtbauzentrum” (pol. Centrum Budowy Lekkiej i z Aluminium) gdzie opracowuje i oblicza się ramy Audi wykonane z aluminium.

NSU kojarzy się głównie z pierwszym producentem z licencją i jednym z trzech firm samochodowych produkujących samochody z silnikiem Wankla. NSU Ro 80 był drugim masowo produkowanym samochodem z dwu tłokowym silnikiem Wankla zaraz po samochodzie Mazda Cosmo. W 1967, NSU i Citroën założyli firmę, Comotor, aby wspólnie budować silniki dla Citroëna i innych producentów pojazdów.

Dzisiaj można zobaczyć wiele produktów NSU w Muzeum „Deutsches Zweirad- und NSU-Museum” (pol. Niemieckie Muzeum Dwóch Kółek i NSU) w Neckarsulm.

Samochody NSU[edytuj | edytuj kod]

Modele samochodów powojennych produkowanych przez NSU:

  • NSU Prinz I, II, 30 i III (1957-1962)
  • NSU Sport Prinz (1959-1967)
  • NSU Prinz 4, 4L (1961-1972)
  • NSU Prinz 1000, NSU 1000 (1964-1972)
  • NSU 1000 TT, NSU TT, NSU TTS (1965-1972)
  • NSU Typ 110, NSU 1200 (1965-1972)
  • NSU Spider (1964-1967)
  • NSU Ro 80 (1967-1977)
  • NSU K70, po przejęciu przez VW produkowane jako VW K70 (1970-1975)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]