Nabu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nabu (inaczej Nebo) – w mitologii babilońskiej syn boga Marduka, mąż Nanai (lub Taszmetu w Asyrii), bóg mądrości i pisarzy.
Według mitologii Nabu zesłał ludziom pismo, tabliczkę glinianą i rylec służące do pisania.
Głównym ośrodkiem kultu, który rozwinął się w I tysiącleciu p.n.e., była świątynia E-zida (Dom trwały) w Borsippie. 3-metrowy posąg bóstwa znajduje się w świątyni Nabu w Kalchu (Nimrud).
Nabu był przedstawiany jako rylec, jego symbolem była łopata a zwierzęciem smok.
Od Nabu bywa wywodzone imię Nabuchodonozor.
Bibliografia[edytuj]
- Praca zbiorowa, Mitologie Świata - Ludy Mezopotamii, New Media Concept sp. z o.o., 2007, ss. 55, ISBN 978-83-89840-14-1.
- Krystyna Łyczkowska, Krystyna Szarzyńska: Mitologia Mezopotamii. Warszawa: WAiF, 1986, seria: mitologie świata. ISBN 83-221-0328-X.