Nabu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nabu – w mitologii babilońskiej syn boga Marduka i Sarpanitu, mąż Nanaji (lub Taszmetu w Asyrii), bóg wiedzy, mądrości, proroctw i literatury. Utożsamiany z planetą Merkury.

Według mitologii Nabu zesłał ludziom pismo, tabliczkę glinianą i rylec służące do pisania.

Głównym ośrodkiem kultu, który rozwinął się w I tysiącleciu p.n.e., była świątynia E-zida w Borsippie. W Asyrii świątynie tego boga znajdowały się w Kalchu i Niniwie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa, Mitologie Świata - Ludy Mezopotamii, New Media Concept sp. z o.o., 2007, ss. 55, ISBN 978-83-89840-14-1.
  2. Krystyna Łyczkowska, Krystyna Szarzyńska: Mitologia Mezopotamii. Warszawa: WAiF, 1986, seria: mitologie świata. ISBN 83-221-0328-X.