Nagada III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nagada III - kultura archeologiczna, rozwijająca się w starożytnym Egipcie od ok. 3200 do ok. 2700 p.n.e. W okresie tym wyróżniane są 4 podokresy:

  • Faza IIIA - dawniej zaliczana do tzw późnej kultury gerzeńskiej. Z tego okresu pochodzą bogate groby z Abydos, świadczące o pojawieniu się pierwszych władców.
  • Faza IIIB - zwana również okresem protodynastycznym, w której następuje przejście do czasów historycznych - pojawiają się pierwsze serechy - tablice podzielone na dwie części, górną zawierającą imię władcy i dolną z przedstawieniem pałacu.
  • Faza IIIC - obejmuje panowanie pierwszych dwóch dynastii - 0 i I.
  • Faza IIID - obejmuje panowanie II dynastii.

Okres ten charakteryzowało przenoszenie osadnictwa z obszarów pustynnych w pobliże Nilu oraz ekspansja na północ. Rozwinął się również handel z państwami ościennymi - w największym zakresie z Palestyną. W okresie tym postępuje również zanik narzędzi i naczyń kamiennych zastępowanych przez narzędzia metalowe i naczynia gliniane.

Najważniejsze stanowiska archeologiczne znajdują się w Abydos, Buto, Elefantynie, Elkab, Heluan, Hierakonpolis, Minszar Abu Omar, Sakkarze, Tura oraz Tarchan.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy, 2005, Wielka Historia Świata Tom 2 Stary i Nowy Świat od "rewolucji" neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, Oficyna Wydawnicza FOGRA, s. 74-75, ISBN 83-85719-83-0.