Nagroda Pulitzera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nagroda Pulitzera
Pulitzer Prize
Gen pulitzer.jpg
Złoty medal „Pulitzera”
Nagroda za wybitne dokonania
w dziedzinie dziennikarstwa, literatury i muzyki
Przyznawana przez Columbia University
Lokalizacja  Stany Zjednoczone
Pierwsze rozdanie 1917
Oficjalna strona internetowa

Nagroda Pulitzera (ang. The Pulitzer Prize) – coroczna amerykańska nagroda przyznawana za wybitne dokonania w dziedzinie dziennikarstwa, literatury i muzyki.

Zdobywcy nagrody są wybierani przez jury, działające przy Wyższej Szkole Dziennikarstwa Uniwersytetu Columbia. Kandydatów wybiera się głównie spośród twórców amerykańskich.

Nagrodę swojego imienia ufundował w 1917 amerykański dziennikarz i wydawca węgierskiego pochodzenia, Joseph Pulitzer. Pierwsze nagrody rozdano 4 czerwca tego samego roku.

Corocznie nagrody przyznaje się w kwietniu w dwudziestu jeden kategoriach. W dwudziestu z nich zwycięzca uhonorowany jest świadectwem i czekiem na 10 tys. USD, a dwudziesta pierwsza kategoria: „Służba publiczna” uhonorowana jest złotym medalem, który otrzymuje zwykle gazeta, mimo iż jest on przypisany do konkretnej osoby.

Laureaci[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Zdobywcy Nagrody Pulitzera.
Nagrodzeni Polacy

Dotychczas tylko jeden Polak został laureatem tej nagrody. Piotr Poraj Poleski za adaptację książki Iona Pacepy Czerwone Horyzonty, opisującej okrucieństwo i demoralizację Eleny i Nicolae Ceauşescu otrzymał przyznawaną przez Fundację Pulitzera nagrodę MediaPrize dla mediów elektronicznych. Nagrodę otrzymało również NBC za cykl reportaży o Kubie, których autorem był Tony Halik.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]