Naturalne odnowienie lasu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Naturalne odnowienie lasu - odnowienie lasu powstające w miejscu dotychczasowego, usuniętego lasu, wykorzystujące głównie siły natury. W lasach o charakterze pierwotnym odnowienie naturalne przebiega żywiołowo, a nowe pokolenie wzrasta pod osłoną drzewostanu macierzystego lub na otwartej przestrzeni, powstałej na skutek wiatrów (wiatrołomy) i innych naturalnych czynników niszczących. W lasach gospodarczych, również może dojść do samosiewu jednak człowiek może wcześniej (przed wysiewem) zastosować odpowiednie zabiegi techniczne, np. przygotować glebę.
- Zalety odnowienia naturalnego
- niski koszt odnowienia i mała pracochłonność, pod warunkiem, że został optymalnie wykorzystany termin roku nasiennego i nie zachodzi potrzeba tzw. poprawek,
- zachowanie ciągłości drzewostanu, co zgodnie z ustawą o lasach[1] jest obowiązkiem właściciela lasu,
- możliwość wcześniejszego osiągnięcia zwarcia i odpowiedniej budowy piętrowej.
- Wady odnowienia naturalnego
- nierównomierność wysiewu, która może pojawić się przy złej udatności wschodów, przy małej ilości wysianych nasion, podczas kilku następujących po sobie latach nasiennych (prowadząc do nierównomierności wysokości),
- uzależnienie od lat nasiennych,
- uzależnienie od warunków środowiskowych,
- duży koszt utrzymania młodego pokolenia w późniejszym okresie, związany z zabiegami pielęgnacyjnymi (czyszczenia),
- trudności z prowadzeniem prac w zakresie pozyskania drewna.
